ရိုဟင္ဂ်ာ

ရိုဟင္ဂ်ာ
စာအုပ္ႀကီး Facebook

လူဦးေရ ၂သန္းနီးပါမွ်ရွိေနၿပီ ဆိုေသာ္လည္၊ ရိုဟင္ဂ်ာအမည္ခံဘင္ဂါလီမ်ားသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ရွိေသာ ပင္မမူဆလင္အစုအဖြဲ႕ ၄ ခုအနက္ လူမႈေရးႏွင့္ စီးပြားေရးတိုးတက္မႈ အနည္းဆံုးျဖစ္သည္။ ဌာေနသို႕ ျပန္လည္ပို႕ေဆာင္ျခင္းကိုလည္း အမ်ားဆံုးခံစားရသူမ်ားျဖစ္သည္။ အမ်ားစုေသာေဒသခံလူမ်ဳိး (ရခိုင္) ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားသည္ ေဒသအတြင္းတြင္ မူဆလင္အင္အားစုႀကီးထြားလာျခင္းကို ႏိုင္ငံေရး၊ အမ်ဳိးသားေရးႏွင့္ လံုၿခံဳေရးအရ ၿခိမ္းေျခာက္မႈတစ္ရပ္အေနႏွင့္ မသိျမင္ၾကေပ။ ထို႔အတူ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရးႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈဓေလ့ထံုးတမ္းဆိုင္ရာ ျပႆနာမ်ားကိုလည္း ႀကိဳတင္သိျမင္ႏိုင္မႈမရွိၾကေပ။ ေကာက္ခ်က္အေနျဖင့္ ယခင္အစိုးရမ်ားအဆက္ဆက္က ႏိုင္ငံအုပ္ခ်ဳပ္ေရးအင္အားစုမ်ားျဖစ္သည့္ ရဲတပ္ဖြဲ႕ႏွင့္ အျခားအဖြဲ႔အစည္းမ်ားမွ ရိုဟင္ဂ်ာအမည္ခံဘင္ဂါလီမ်ားကို အစီအစဥ္တက် စစ္ဆင္ေရးမ်ားျပဳလုပ္ရာတြင္ ရခိုင္လူမ်ဳိးအမ်ားစုသည္ အခ်ိန္အခါ ေဒသအလိုက္ ပူေပါင္းပါ၀င္ျခင္းမရွိသည္ကို ေတြ႕ရွိရသည္။

ျမန္မာအစိုးရသည္ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္မွစ၍ ရိုဟင္ဂ်ာအမည္ခံဘင္ဂါလီမ်ားကို ၁၃ႀကိမ္တိုင္ေအာင္ စစ္ဆင္ေရးမ်ား အစဥ္တဆက္ ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ လံုၿခံဳေရးအဖြဲ႕မ်ားသည္ ရိုဟင္ဂ်ာအမည္ခံဘင္ဂါလီ္မ်ားကို ႀကမ္းတမ္းစြာဆက္ဆံ၍ ရိုဟင္ဂ်ာအမည္ခံဘင္ဂါလီမ်ားအား ေနရပ္သို႔ျပန္လည္ပို႕ေဆာင္ျခင္း၊ သင္တန္းေက်ာင္း မ်ားႏွင့္ ၀တ္ျပဳေဆာင္မ်ာကို ဖ်က္သိမ္းျခင္းမ်ားျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ အင္အား ၁၅၀၀၀ (တစ္ေသာင္းခြဲ) ခန္႔ရွိေသာ ရိုဟင္ဂ်ာအမည္ခံဘင္ဂါလီမ်ားသည္ ၁၉၇၅ ခုႏွစ္တြင္ စစ္ဆင္ေရးမ်ားမွ လြတ္ေျမာက္ရန္ အမိေျမဘင္းဂလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံထဲသို႔ ျပန္လည္ပုန္းခိုၾကသည္။ ၁၉၇၈ ခုႏွစ္တြင္ အထူးစစ္ဆင္ေရးမ်ားျဖင့္ ရိုဟင္ဂ်ာအမည္ခံဘင္ဂါလီ ၂၀၀၀၀၀ (၂သိန္း) ခန္႕ကို ၎တို႔၏အမိေျမ ဘင္းဂလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံထဲသို႔ ျပန္လည္ပို႔ေဆာင္ႏိုင္ခဲ့သည္။ စစ္ဆင္ေရးမ်ားတြင္ ရြာမ်ားကို ေျပာင္းေရြ႕ေနရာခ်ျခင္း၊ နယ္ေျမရွင္းလင္းေရးလုပ္ငန္းမ်ား၊ ဖ်က္သိမ္းၿပီးရြာမ်ား ႏွင့္ ၀တ္ေက်ာင္းမ်ားကို လံုၿခံဳေရးအရ တရားမ၀င္ခိုလႈံေနထိုင္သူမ်ား ကင္းရွင္းရန္ မီးရႈိ႕ဖ်က္ဆီးျခင္း စသည္တို႔ပါ၀င္သည္။ အခ်ဳိ႕ေနရာမ်ားတြင္ စစ္တပ္က မုဒိမ္းမႈႏွင့္ အၾကမ္းဖက္မႈမ်ားရွိခဲ့ရာ ေနာက္ပိုင္းတြင္ အဆိုပါစစ္ဆင္ေရးမ်ားကို "ဘင္ဂါလီအၾကမ္းဖက္ႏွိမ္ႏွင္းေရး" ဟူသာလူသိမ်ားသည္။ ဘင္းဂလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံ ေကာက္စ္ဘဇား (Cox's Bazar) အေရွ႕ဘက္ပိုင္းရွိဒုကၡသည္စခန္းအပါအ၀င္ ျမန္မာ-ဘင္းဂလားေဒ့ရွ္နယ္စပ္တစ္ေလွ်ာက္ တြင္ရွိေသာဒုကၡသည္စခန္းမ်ားတြင္ လူေပါင္းမ်ားစြာ အငတ္ေဘးေၾကာင့္ေသဆံုးၾကရသည္။ ထိုကိစၥအတြက္ ဘင္းဂလားေဒ့ရွ္အစိုးရသည္ မိမိႏိုင္ငံသားဒုကၡသည္မ်ားကို ျမန္မာႏိုင္ငံသို႕ အတင္းအက်ပ္ ျပန္လည္ေစလႊတ္ျခင္းႏွင့္ ဒုကၡသည္မ်ားကို ရိကၡာလံုေလာက္စြာ စီစဥ္ေပးႏိုင္မႈမရွိျခင္းတို႔အတြက္ အျပစ္တင္ခံခဲ့ရသည္။ ထိုအေျခအေနတြင္ ျမန္မာအစိုးရသည္လည္း ႏိုင္ငံတကာဖိအားေပးမႈကို ခံစားရသည္။ (မွတ္ခ်က္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ ၁၉၇၅ ခုႏွစ္ ျပည္တြင္းေရးအေျခအေနမ်ားကိုပါ ယွဥ္တြဲေလ့လာေစလိုပါသည္။) အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာဒုကၡသည္မ်ားဆိုင္ရာ မဟာမင္းၾကီး (United Nations High Commissioner for Refugees (UNHCR)) ႏွင့္ ေဆြးေႏြးမႈမ်ားအရ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ျမန္မာအစိုးရသည္ ဘင္းဂလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံမွ ဒုကၡသည္ဟု သတ္မွတ္ထားေသာ ရိုဟင္ဂ်ာအမည္ခံ ဘင္ဂါလီမ်ားအား  ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းတြင္ ေနထိုင္ရန္ျပန္လည္လက္ခံခဲ့ရသည္။ ၀င္ေရာက္လာသူအမ်ားစုသည္ ရခိုင္ျပည္နယ္အတြင္းတြင္ အေျခခ် ေနထိုင္ခဲ့ၾကသည္။ ၁၉၈၉ခုႏွစ္ ၊ ၁၉၉၁-၉၂ခုႏွစ္ ႏွင့္ ၂၀၀၂ခုႏွစ္မ်ားတြင္ ျမန္မာအစိုးရသည္ ေရလမ္းႏွင့္ကုန္းလမ္းမ်ားမွ တရားမ၀င္ ႏိုင္ငံတြင္း၀င္ေရာက္အေျခခ်ေနထိုင္မႈ မ်ားေၾကာင့္ စစ္ဆင္ေရးမ်ားထပ္မံျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ စစ္ဆင္ေရးမ်ားႏွင့္အတူ စစ္တပ္၏ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈ တိုင္ၾကားျခင္းမ်ားလည္း ပိုမိုမ်ားျပားစြာ တစ္ေက်ာ့ျပန္ ေပၚထြက္လာခဲ့သည္။

၁၉၉၁ ခုႏွစ္စစ္ဆင္ေရးအၿပီးတြင္ ရိုဟင္ဂ်ာအမည္ခံဘင္ဂါလီ စုစုေပါင္း ၂၅၀၀၀၀ (၂သိန္းခြဲ) ခန္႔ကို ျပန္လည္ပို႕ေဆာင္ျခင္းႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းသို႔ တရားမ၀င္ ၀င္ေရာက္ေနထိုင္ျခင္းမွကာကြယ္ျခင္းတို႔ကို ျပဳလုပ္ႏိုင္ခဲ့သည္။ စစ္ဆင္ေရးေၾကာင့္ ျမန္မာအစိုးရကို အာဆီယံႏိုင္ငံမ်ားအဖြဲ႕မွ မူဆလင္ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္အတူ အေရွ႕အလယ္ပိုင္းမူဆလင္ႏိုင္ငံမ်ား ၊ မကာအေျခစိုက္ မူဆလင္အဖြဲ႕အစည္း (Rabita-al-Alam-I-Islami (Muslim World League)) တို႕၏ ဘာသာေရးဆိုင္ရာ ဖိအားေပးမႈမ်ားလည္း ရွိခဲ့သည္။ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈတစ္ခုအေနႏွင့္ ျမန္မာအစိုးရသည္ ရိုဟင္ဂ်ာအမည္ခံဘင္ဂါလီမ်ားကို ျပန္လည္လက္ခံရျပန္သည္။ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္းတြင္ ရိုဟင္ဂ်ာအမည္ခံဘင္ဂါလီစုစုေပါင္း ၂၃၀၀၀၀ ခန္႔ကို ႏိုင္ငံအတြင္း ၀င္ေရာက္ခြင့္ေပးခဲ့ရသည္။ သို႔ရာတြင္ ဘင္းဂလားေဒ့ရွ္အစိုးရက ေကာက္စ္ဘဇား (Cox's Bazar) ေတာင္ဘက္ပိုင္းရွိဒုကၡသည္စခန္း ၂ခုတြင္ ရွိေနေသာ ရိုဟင္ဂ်ာအမည္ခံဘင္ဂါလီဒုကၡသည္ ၂၁၀၀၀ အပါအ၀င္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာမွ လွဴဒါန္းမႈမ်ားကို မီွခိုေနရသည့္ ရိကၡာလံုေလာက္စြာ ေထာက္ပံ႔မႈမရေသာ ေနရာအႏွံ႕ျပန္႕က်ဲေနသည့္သူမ်ားကိုလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံမွ တာ၀န္ယူရန္စြပ္စြဲခဲ့သည္။ ဘင္းဂလားေဒ့ရွ္ဒုကၡသည္စခန္းမွ အာဏာပိုင္မ်ားသည္ ဒုကၡသည္အမည္ခံမ်ားကို ညွင္းပန္းႏိွပ္စက္မႈ ႏွင့္ အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈမ်ားရွိသည္ဟုသိရသည္။

ျမန္မာအစိုးရ၏ စစ္ေဆးလက္ခံမႈ အရ ေနထိုင္ခြင့္ရေသာ ရိုဟင္ဂ်ာအမည္ခံဘင္ဂါလီ မ်ားသည္ အျခားျပႆနာမ်ားကို ရင္ဆိုင္ရႏိုင္ေသးသည္။ ဥပေဒေၾကာင္းအရခိုင္လံုသည့္ စာရြက္စာတမ္း ပိုင္ဆိုင္မႈမရွိသူသည္ အေျခတက်ေနထိုင္ရန္မေသခ်ာမႈမ်ားကို ေတြ႕ႀကံဳၾကရသည္။ ၎တို႔သည္ ခိုး၀ွက္မႈ ၊ အျခားရာဇ၀တ္မႈမ်ားကို က်ဴးလြန္ျခင္းယံသယျဖင့္လည္း ရဲတပ္ဖြဲ႔မွ ေခၚယူေမးျမန္းျခင္းခံၾကရသည္။ ယခင္က၀င္ေရာက္ေနထိုင္ခဲ့ေသာ ေနရာမ်ားကိုလည္း အစိုးရမွ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားအား ျပန္လည္၍ေနရာခ်ေပးၿပီးျဖစ္သည္။ ဘာသာေရးစာသင္ေက်ာင္းမ်ားႏွင့္ ၀တ္ေက်ာင္းေဆာက္လုပ္ျခင္းမ်ားကိုလည္း ခြင့္မျပဳေပ။ ျမန္မာအစိုးရမွလည္း ရခိုင္ျပည္နယ္အတြင္းႏွင့္ ဘင္းဂလားေဒ့ရွ္နယ္စပ္တစ္ေလွ်ာက္တြင္ လံုၿခံဳေရးကို ပို၍တင္းက်ပ္လိုက္သည္။ ယခင္ရဲတပ္ဖြဲ႔ႏွင့္ လက္နက္ကိုင္တပ္မ်ားအျပင္ ေရွ႔တန္းတပ္ဖြဲ႔ကိုပါတာ၀န္ေပး၍ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းသို႔ ဘင္းဂလားေဒ့ရွ္မွ တရားမ၀င္နယ္စပ္ျဖတ္ေက်ာ္ခိုး၀င္မႈမ်ားကို ပိုမိုတားဆီးႏို္င္ရန္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ႏွစ္ႏိုင္ငံ နယ္နိမိတ္မ်ဥ္း၏ ျမန္မာႏိုင္ငံဘက္အျခမ္းတြင္ ေျမႁမႈပ္မိုင္းကြင္းမ်ားကိုလည္း တားဆီးမႈတစ္ရပ္အျဖစ္ ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။
အစိုးရသည္ ရိုဟင္ဂ်ာအမည္ခံဘင္ဂါလီမ်ားကို ႏိုင္ငံသားအျဖစ္လက္ခံေရးကို ေႏွာင့္ေႏွးေနဆဲျဖစ္သည္။ စိစစ္ေရးကဒ္ထုတ္ေပးျခင္းႏွင့္ ရံုးကိစၥမ်ားတြင္ ၾကန္ၾကာမႈမ်ားသည္ အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ားကို မုန္းတီးေရးအသြင္ေဆာင္လာသည္။ ထိုမွ ရိုဟင္ဂ်ာအမည္ခံဘင္ဂါလီမ်ားသည္ ရခိုင္ျပည္နယ္အတြင္းတြင္ လက္နက္ကိုင္ အၾကမ္းဖက္မႈမ်ား ျပဳလုပ္လာၾကသည္။

ႏိုင္ငံတကာအၾကမ္းဖက္အဖြဲ႔ႏွင့္ခ်ိတ္ဆက္မႈမ်ား

ႏိုင္ငံတကာအၾကမ္းဖက္အဖြဲ႔ႏွင့္ခ်ိတ္ဆက္မႈမ်ား
စာအုပ္ႀကီး Facebook

မူဆလင္လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔မ်ား၏ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္အစိုးရအေပၚတြင္ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္မႈႏွင့္ ႏိုင္ငံျခားဘာသာေရးအဖြဲ႔မ်ား၏ အကူအညီေထာက္ပံ့မႈကို ရယူမႈမွာ အေရအတြက္အားျဖင့္္နည္းပါးသည္။ သို႔ရာတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ အျခားေသာလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းမ်ားႏွင့္ မတူညီသည့္အခ်က္မွာ မူဆလင္လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အခ်ိဳ႔သည္ ကမာၻလံုးဆိုင္ရာအစၥလာမၼစ္အဖြဲ႔အစည္းမ်ားႏွင့္လည္း ခ်ိတ္ဆက္လႈပ္ရွားမႈမ်ား ရွိခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ရိုဟင္ဂ်ာတပ္ေပါင္းစု (Rohingya Solidarity Organization) သည္ ဘင္းဂလားေဒ့ရွ္ ၊ ပါကစၥတန္ႏွင့္ အာဖဂန္နစၥတန္ႏိုင္ငံတို႔တြင္ အေျခစိုက္ေသာ အစြန္းေရာက္မူဆလင္အၾကမ္းဖက္အဖြဲ႔မ်ားႏွင့္ သိသာစြာဆက္သြယ္မႈမ်ားရွိေနသည္ကို ဆယ္စုႏွစ္အနည္းငယ္ကပင္ ႏိုင္ငံတကာမွ သိရွိၿပီးျဖစ္သည္။

ရိုဟင္ဂ်ာတပ္ေပါင္းစု (Rohingya Solidarity Organization) သည္ တည္ေထာင္စဥ္အခ်ိန္မွရည္ရြယ္ခ်က္မွာ ေကာက္ဘဇား (Cox’s Bazar) ႏွင့္ စစ္တေကာင္း (Chittagong) နယ္မ်ားအတြင္းရွိ ဒုကၡသည္ရိုဟင္ဂ်ာအမည္ခံဘင္ဂါလီမ်ား၏ အက်ိဳးအတြက္ဟုဆိုေသာ္လည္း ေနာက္ပိုင္းတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ ဘင္းဂလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံအတြင္းရွိ ရိုဟင္ဂ်ာအမည္ခံဘင္ဂါလီမ်ား ေနထိုင္ရာေဒသမ်ားကိုစုေပါင္းကာ မူဆလင္မ်ား ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရျပည္နယ္ ထူေထာင္ေရးအျဖစ္ ေျပာင္းလဲလာသည္။ ရိုဟင္ဂ်ာတပ္ေပါင္းစု (Rohingya Solidarity Organization) ၏ အေသးစိတ္အခ်က္အလက္မ်ားကို ရွာေဖြရာတြင္ လက္နက္ကိုင္အင္အား ရာဂဏန္းရွိသည္ဟုသာ သိရွိရသည္။ သို႔ရာတြင္ ယင္းတို႔အနက္မွ မည္သည့္တပ္ဖြဲ႔ခြဲသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံတစ္ဖက္ျခမ္းတြင္အေျခစိုက္၍ ႏိုင္ငံတကာမူဆလင္အၾကမ္းဖက္မ်ားႏွင့္ မည္သို႕ဆက္သြယ္သည္ ဆိုသည္ကိုမူ အေသးစိတ္သိရွိရန္ ႀကိဳးပမ္းဆဲျဖစ္သည္။ ရိုဟင္ဂ်ာတပ္ေပါင္းစု (Rohingya Solidarity Organization) ၏တပ္သားအမ်ားစုသည္ တရုတ္ႏိုင္ငံလုပ္ ေအေက-၄၇ ေအာ္တိုမက္တစ္ရိုင္ဖယ္မ်ား ၊ အေပါ့စားစက္ေသနတ္မ်ား၊ အာပီဂ်ီ(တူး) ဗံုးဆံေလာင္ခ်ာမ်ား၊ ေျမႃမႈပ္မိုင္းႏွင့္ ေဖာက္ခြဲေရးပစၥည္းမ်ား ကို လက္နက္အျဖစ္ကိုင္ေဆာင္ၾကသည္။

ယင္းအဖြဲ႔အစည္းသည္ ၁၉၉၀ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္းမွစ၍ တိုက္ခိုက္ေရးျပဳလုပ္ျခင္းမ်ား အားနည္းလာခဲ့ေသာ္လည္း ျမန္မာ-ဘင္းဂလား ႏွစ္ႏိုင္ငံေဒသအတြင္းတြင္ အၾကမ္းဖက္မႈႏွင့္ ဆက္စပ္ေသာလုပ္ငန္းမ်ားျဖစ္သည့္ လက္နက္ႏွင့္မူးယစ္ေဆး၀ါးမ်ားေရာင္း၀ယ္ျခင္းမွ ၀င္ေငြအမ်ားဆံုံး ရရွိေသာအဖြဲ႔ျဖစ္သည္ကိုေတြ႔ရွိရသည္။ ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံႏွင့္ေဆာ္ဒီအာေရဗ်ႏိုင္ငံမွ ရာဘိတယ္အလမ္အိုင္အစၥလာမီ (Rabitaal-Alam-I-Islami) အဖြဲ႔ ၏ ေထာက္ပံ့ေငြမ်ားကို ရယူခဲ့ေၾကာင္းလည္းသိရွိရသည္။ ၁၉၈၀ခုႏွစ္ ရိုဟင္ဂ်ာတပ္ေပါင္းစု (Rohingya Solidarity Organization) ဘင္းဂလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံရွိ ဂ်မတ္-အီ-အစၥလာမီ (Jamaat-e-Islami) အဖြဲ႔ႏွင့္  အၾကမ္းဖက္ေက်ာင္းသားမ်ား အဖြဲ႔အစည္းျဖစ္သည့္ အစၥလာမီခ်တၱရရွီဘာ (Islami Chhatra Shibir) အဖြဲ႔တို႔မွ အကူအညီမ်ားကို စတင္လက္ခံခဲ့ေၾကာင္း သိရွိရသည္။

ဘင္းဂလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံတြင္အဖြဲ႔အစည္းထူေထာင္ခဲ့ခ်ိန္မွစ၍ ရိုဟင္ဂ်ာတပ္ေပါင္းစု (Rohingya Solidarity Organization) အဖြဲ႔သည္ အင္အားႀကီး ဆြန္နီမူဆလင္အဖြဲ႔အစည္းျဖစ္သည့္ ဟာရာကတ္-အာလ္-ဂ်ီဟတ္-အာလ္-အစၥလာမီ (Harakat-ul-Jihad-ul-Islami) ၏လႊမ္းမိုးမႈေအာက္တြင္ရွိေနခဲ့သည္။ (HuJI) ကို ၁၉၉၂ ခုႏွစ္တြင္ အာဖဂန္စစ္ပြဲတြင္ ပါ၀င္တိုက္ခိုက္ခဲ့ၾကေသာ  ဘင္းဂလားေဒ့ရွ္လူမ်ိဳးစစ္သားမ်ားကို ေထာက္ခံရန္ထူေထာင္ခ့ဲျခင္းျဖစ္သည္။ အဆိုပါအဖြဲ႔သည္ အယ္ေကဒါႏွင့္တာလီဘန္တပ္ဖြဲ႔မ်ား၏ ၀ါဟာဘီ ႏွင့္ ဒ်ဴရိုဘန္ဒီ (Wahabist and Deobandist) သင္တန္းနည္းလမ္းမ်ားကို မွ်ေ၀သင္ၾကားျခင္းမ်ားလည္းျပဳလုပ္ရာမွ အင္အားႀကီးမားကာ ကြန္ယက္မ်ားစြာလည္းျဖန္႕က်က္ႏိုင္ခဲ့သည္။ (HuJI) သည္ ဘင္းဂလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံအေျခစိုက္ ရိုဟင္ဂ်ာအဖြဲ႔၀င္မ်ားကို တပ္သားအျဖစ္ေခၚယူခဲ့မႈၿပီး ရိုဟင္ဂ်ာတပ္ေပါင္းစု (Rohingya Solidarity Organization) ႏွင့္အဆက္အသြယ္မျပတ္ ရွိခဲ့သည္ကိုလည္း ေတြ႔ရွိရသည္။

အူခီယာ (Ukhia of Cox’s Bazar) ရွိ ဘင္ဂါလီရိုဟင္ဂ်ာအဖြဲ႔၏ စခန္းတစ္ခုကို (HuJI) အဖြဲ႔မွ လက္လႊဲရယူျခင္းေၾကာင့္လည္း ရိုဟင္ဂ်ာတပ္ေပါင္းစု (Rohingya Solidarity Organization) အဖြဲ႔ပိုင္ဆိုင္မႈမ်ားကို ျခယ္လွယ္ႏိုင္စြမ္းရွိေၾကာင္း သက္ေသျပႏိုင္ခဲ့သည္။ ျမန္မာအစိုးရဘက္မွ ရိုဟင္ဂ်ာအမည္ခံဘင္ဂါလီအဖြဲ႔သည္ လစ္ဗ်ားသမၼတ (ေဟာင္း) မြမ္မာကဒါဖီ၏ ေထာက္ပံ့မႈမ်ား ရယူေနၾကာင္း ေျပာဆိုမႈမ်ားရွိခဲ့သည္။ ၁၉၉၄ခုႏွစ္တြင္ ရိုဟင္ဂ်ာတပ္ေပါင္းစု (Rohingya Solidarity Organization) အဖြဲ႔၀င္ ၈ေယာက္သည္ လစ္ဗ်ားႏိုင္ငံတြင္ အၾကမ္းဖက္သင္တန္းမ်ား သြားေရာက္ေလ့လာခဲ့ေၾကာင္း သိရွိရသည္။ အေထာက္အထားမ်ားအရ ရိုဟင္ဂ်ာတပ္ေပါင္းစု (Rohingya Solidarity Organization) သည္ ပါကစၥတန္ ကက္ရွ္မီးယားေဒသရွိ (HuJI) ယခုအေခၚ ဟာရကတ္-အူလ္-မူဂ်ာဟစ္ဒင္ (Harakat-ul-Mujahideen)  အဖြဲ႔အစည္း၏ေထာက္ပံ့မႈမ်ားလည္း ရယူခဲ့သည္။ အာဖဂန္ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေဟာင္းတစ္ဦးျဖစ္ေသာ ဂါဘူဒင္ဟက္မတ္ယာ (Gulbuddin Hekmatyar) ၏  ဟဇ္-အီ-အစၥလာမီ (Hizb-e-Islami) လႈပ္ရွားမႈမ်ားတြင္ ရိုဟင္ဂ်ာတပ္ေပါင္းစု (Rohingya Solidarity Organization) အဖြဲ႔၀င္အခ်ိဳ႔ကို ပါ၀င္ေစခဲ့ရာမွ ရိုဟင္ဂ်ာတို႔၏ ပါကစၥတန္ႏွင့္ အာဖဂန္နစၥတန္တို႔တြင္ ခ်ိတ္ဆက္မႈအား ပိုမိုေကာင္းမြန္လာခဲ့သည္။

ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံတြင္  ရိုဟင္ဂ်ာအမည္ခံဘင္ဂါလီ ၃၅၀၀၀၀ (သံုးသိန္းခြဲ) ခန္႔သည္ ေနထိုင္ၾကၿပီး အမ်ားစုသည္ အစၥလာမ္ဘာသာေရး သင္တန္းေက်ာင္းမ်ားကို တက္ေရာက္ၾကသည္။ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္မ်ားတြင္ ယင္းတို႔အနက္မွ  အခ်ိဳ႕သည္ တာလီဘန္ အရာရွိမ်ား ျဖစ္လာခဲ့ၾကသည္။ အျခားတာလီဘန္အဖြဲ႔၀င္ရိုဟင္ဂ်ာမ်ားသည္ ဘင္းဂလားေဒ့ရွ္မွ တိုက္ရိုက္ေခၚယူခန္႔အပ္ၿပီး ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံတြင္ သင္တန္းတက္ေရာက္ၾကကာ ဟာရကတ္-အူလ္-မူဂ်ာဟစ္ဒင္ (Harakat-ul-Mujahideen) အဖြဲ႔၏ ခ်ိတ္ဆက္ေဆာင္ရြက္ေပးမႈမ်ား ျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္းေကာက္ခ်က္ခ်ခဲ့သည္။ အာဖဂန္နစၥတန္ႏိုင္ငံအတြင္းတြင္ ဂ်မားအယ္အစၥလားမီးယား (Jamiya-I-Islami) အဖြဲ႔ဥကၠဌ ဘာဟာႏူဒင္ ဟာဘာနီ (Burhanuddin Rabbani)  ႏွင့္ အစ္တီဟတ္-အယ္-အစၥလာမီးယား (Ittehad-I-Islami) အဖြဲ႔ မွ အက္ဘဒါရက္ရဇူလ္ဆာယက္ဖ္ (Abdur Rab Rasool Sayyaf) တို႔၏ ေထာက္ပံ့မႈမ်ားကို ေပၚေပၚတင္တင္ရယူေနမႈမ်ားကို  ႏိုင္ငံတကာအၾကမ္းဖက္ေထာက္လွမ္းေရးမွတ္တမ္းမ်ားတြင္ ေတြ႕ရွိရသည္။

ရိုဟင္ဂ်ာတပ္ေပါင္းစု (Rohingya Solidarity Organization) အဖြဲ႔၀င္ ၁၀၀ (တစ္ရာ) ခန္႔သည္ အာဖဂန္နစၥတန္ႏိုင္ငတြင္းရွိ ခိုစ့္ (Khost) ၿမိဳ႔ရွိ ဟဇ္ဘ္-အီ-အစၥလာမီ (Hizb-e-Islami) အဖြဲ႔ပိုင္သင္တန္းမ်ားတြင္ ေလ့က်င့္ေရးသင္တန္းမ်ား တက္ေရာက္ခဲ့ၿပီး အျခား ရိုဟင္ဂ်ာတပ္ေပါင္းစု (Rohingya Solidarity Organization) အင္အား ၅၀၀၀ ခန္႔သည္လည္း အလားတူသင္တန္းမ်ားကို ၁၉၉၀ျပည့္ႏွစ္မ်ားက တက္ရာက္ခြင့္ရခဲ့ေၾကာင္းသိရွိရသည္။

ျမန္မာ့အေရးႏွင့္ဒီမိုကေရစီအေရးေလ့လာသူ ဘာတီးလ္လစ္တစ္တနာ (Bertil Lintner) ၏မွတ္တမ္းမ်ားအရ အဆိုပါ ရိုဟင္ဂ်ာတပ္ေပါင္းစု (Rohingya Solidarity Organization) ေလ့က်င့္ေရးအဖြဲ႔၀င္မ်ားသည္ ဘာသာေရးဆိုင္ရာ တစ္ဖက္သတ္လမ္းညႊန္ခ်က္မ်ား ကို ခံယူၾကရၿပီး ေျခလ်င္တပ္သား ၊ မိုင္းရွင္းလင္းေရးတပ္သားမ်ား ျဖစ္လာၾကသည္။ ၎တို႕သည္ အာဖဂန္နစၥတန္ႏွင့္ ပါကစၥတန္ေတာ္လွန္ေရးတပ္ဖြဲ႔မ်ား၏ အသံုးခ်ခံ စစ္ဖက္ပစၥည္း အဆင့္မွ်သာ သတ္မွတ္ခံၾကရေၾကာင္း ႏွင့္ ထိုအေျခအေနကို မႏွစ္သက္ေၾကာင္းကိုလည္း သိရွိရသည္။

ျမန္မာမူဂ်ာဟစ္ဒင္ မ်ားသည္ တာလီဘန္အဖြဲ႔တို႔ႏွင့္ ပူးေပါင္းတိုက္ခိုက္မႈမ်ားမွာ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလတြင္ အေမရိကန္စစ္တပ္မွ အာဖဂန္အေျခစိုက္စစ္စခန္း ဖြင့္လွစ္ခ်ိန္အထိ ရွိေနခဲ့သည္။ ယင္းတို႔အနက္မွ အခ်ိဳ႔ကို အေမရိကန္တပ္မွ လက္ရဖမ္းဆီးမိခဲ့ၿပီးေနာက္ပိုင္း စစ္ေဆးေတြ႔ရွိခ်က္မ်ားအရ “ျမန္မာအစိုးရကိုတိုက္ခိုက္ရန္ စစ္ေရးတိုက္ခိုက္မႈ အေတြ႔အႀကံဳမ်ား ရယူႏိုင္ရန္ႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔  ျပန္လည္၀င္ေရာက္တိုက္ခိုက္ၿပီး ကိုရမ္က်မ္းစာကို လိုက္နာေသာမူဆလင္အုပ္ခ်ဳပ္မႈစနစ္ (Sharia Law) ကို ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း သြတ္သြင္းႏိုင္ရန္အတြက္” ဆိုေသာထြက္ခ်က္မ်ားကို ေတြ႔ရွိခဲ့ရသည္။ အဆိုပါလက္ရဖမ္းဆီးမိခဲ့ေသာအဖြဲ႔တြင္ ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံသား အခ်ိဳ႔သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔မေရာက္ဖူးေသာ စစ္ေသြးၾကြမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ တာလီဘန္စစ္ပြဲၿပီးဆံုးသြားေသာ္လည္း အာဖဂန္နစၥတန္ႏိုင္ငံအတြင္း တာလီဘန္တို႔ဘက္မွ ကူညီတိုက္ခိုက္ေပးခဲ့ေသာ မူဂ်ာဟစ္ဒင္မ်ားသည္ ဘင္းဂလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံနယ္စပ္တြင္ အၾကမ္းဖက္တိုက္ခိုက္ေရး ေလ့က်င့္ေရးသင္တန္းမ်ားကို  ရိုဟင္ဂ်ာတပ္ေပါင္းစု (Rohingya Solidarity Organization) အပါအ၀င္ အျခားတိုက္ခိုက္ေရးအဖြဲ႔မ်ားအား သင္တန္းပို႔ခ်ေနမႈမ်ားကို ကမာၻ႔သတင္းမီဒီယာမ်ားက ေဖာ္ျပခဲ့ၾကသည္။

၁၉၉၀ ခုႏွစ္မ်ားက ျမန္မာအစိုးရကို ဘာသာေရးစစ္ပြဲဆင္ႏႊဲမည္ဟု (ABMU) အဖြဲ႔ကေၾကျငာစဥ္က အာရပ္ႏွင့္ ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံမ်ားမွ မူဂ်ာဟစ္ဒင္မ်ား အပါအ၀င္ အာဖဂန္နစၥတန္ရွိ စစ္ေသြးၾကြမ်ားကလည္း ပါ၀င္တိုက္ခိုက္ၾကရန္ ကတိျပဳခဲ့ၾကသည္။ ထို႔အတူ ကတ္ရွ္မီးယားေဒသမွ ပါကစၥတန္အဖြဲ႔တစ္ခုျဖစ္ေသာ ဟဇ္ဘူလ္မူဂ်ာဟစ္ဒင္ (Hizb-ul Mujahideen) ကလည္း ေလ့က်င့္ေရးသမားမ်ားကို ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းရွိ မူဆလင္သူပုန္မ်ားကို ေလ့က်င့္မႈမ်ားေပးရန္ ေစလႊတ္ခဲ့သည္။
စက္တင္ဘာ၂၀၀၁အျဖစ္အပ်က္မတိုင္မီအထိ ထိုကဲ့သို႕ေသာအေျခအေနမ်ားကို ျမန္မာအစိုးရနည္းတူ အေမရိကန္အစိုးရသည္လည္း အႏၱရာယ္ရွိေသာအေျခအေနတစ္ရပ္အေနျဖင့္ မ်ားစြာေလ့လာမႈမ်ားမရွိခဲ့ေပ။  လက္ရွိအခ်ိန္ထိ ရိုဟင္ဂ်ာတပ္ေပါင္းစု (Rohingya Solidarity Organization) အဖြဲ႔၀င္မူဆလင္အၾကမ္းဖက္တို႔၏ ႏိုင္ငံတြင္းအင္အားသိသာစြာၿကီးမားလာျခင္း သိသာထင္ရွားေသာအၾကမ္းဖက္တိုက္ခိုက္မႈမ်ား မျဖစ္ပြားေအာင္ ျမန္မာအစိုးရမွလည္း ထိန္းသိမ္းထားႏိုင္သည္ကိုေတြ႕႔ရွိရသည္။

သို႔ရာတြင္ စက္တင္ဘာ ၂၀၁၁ တိုက္ခိုက္မႈမ်ား အၿပီးတြင္ ႏိုင္ငံတကာေလ့လာမႈမ်ားအရ အၾကမ္းဖက္ကြန္ယက္သည္ တျဖည္းျဖည္းႀကီးထြားလာေၾကာင္း ႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ အၾကမ္းဖက္အဖြဲ႔အစည္းမ်ားကိုလည္း အယ္ေကဒါအဖြဲ႔၏ အစိတ္အပိုင္းမ်ားအျဖစ္ သြယ္၀ိုက္သိမ္းသြင္းထားမႈမ်ားရွိေၾကာင္း သိရွိရသည္။ အေမရိကန္ရွိ တကၠသိုလ္တစ္ခုတြင္ “အယ္ေကဒါ၏ အေရွ႔ေတာင္အာရွတြင္ အႀကီးမားဆံုးအဖြဲ႔ခြဲသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အေျခစိုက္သည္” ဟုပင္ သတ္မွတ္သင္ၾကားျခင္းခံရသည္။ သေဘာတရားခ်င္းတူညီေသာ သတင္းထုတ္ျပန္ေၾကျငာခ်က္တစ္ရပ္ကို စီအန္အန္ သတင္းကြန္ယက္ဌာနမွလည္း ထုတ္လႊင့္သြားခဲ့ဖူးသည္။

ထိုေၾကျငာခ်က္မ်ားကို အေသးစိတ္အတည္ျပဳႏိုင္ျခင္းးမရွိေသးေသာ္လည္း ရိုဟင္ဂ်ာတပ္ေပါင္းစု (Rohingya Solidarity Organization) အဖြဲ႔၏အနည္းဆံုး တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းသည္ အယ္ေကဒါအဖြဲ႔ၾသဇာခံျဖစ္ေၾကာင္းကို အေမရိကန္တပ္ဖြဲ႔မွ သက္ေသျပႏိုင္ခဲ့သည္။
၁၉၉၀ ခုႏွစ္မ်ားက ဘင္းဂလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံရွိ တိုက္ခိုက္ေရးစိတ္ပါ၀င္စားသူ ရိုဟင္ဂ်ာစစ္သားမ်ား စုေဆာင္းရန္အတြက္ ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံမွ လာေရာက္သိမ္းသြင္းသူမ်ားသည္ အယ္ေကဒါ အဖြဲ႔မွ ေစလႊတ္ခဲ့သူမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း တိက်ေသာသတင္းမ်ား ရရွိခဲ့သည္။ အေမရိကန္တို႔၏ အာဖဂန္စစ္ပြဲမွတ္တမ္းမ်ားအရ အိုစမာဘင္လာဒင္၏ ဗီဒီယိုတိပ္ေခြတြင္လည္း အာရပ္ဘာသာျဖင့္  “ျမန္မာႏိုင္ငံမွ မူဆလင္တရားေတာ္အလိုအရ တိုက္ခိုက္ေနသူမ်ား” ကို ထည့္သြင္းေျပာၾကားခဲ့သည္ကို သိရွိရသည္။

မူဆလင္လက္နက္ကိုင္ပုန္ကန္မႈ

စာအုပ္ႀကီး Fcaebook 
 
ရခိုင္ျပည္နယ္အတြင္းတြင္ လက္နက္ကိုင္ထၾကြမႈမ်ားသည္ ၁၉၄၅ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္းမွ စတင္ခဲ့ၿပီး ဖြဲ႕စည္းထားေသာအဖြဲ႕အမ်ားစုမွာ မူဆလင္၀ိေသသမ်ားျဖင့္ တည္ေထာင္ျခင္း ၊ အဖြဲ႔မွခြဲထြက္ျခင္း ၊ အဖြဲ႕ၿပိဳကြဲျခင္းမ်ား ကိုေတြ႕ရွိရသည္။
ဒုတိယ ကမာၻစစ္ၿပီးခ်ိန္တြင္ မူဆလင္အခ်ိဳ႔သည္ရ ခိုင္ျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္းကို ခြဲထြက္ ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံ (ယခု ဘင္းဂလားေဒ့ရွ္) အတြင္းသို႕သိမ္းသြင္းလိုၾကသည္။ မူဂ်ာဟစ္ သူပုန္မ်ားဟု လူသိမ်ားေသာ မူဆလင္လက္နက္ကိုင္မ်ားသည္ ကုလားတန္ကၽြန္းမွ ေမယုကၽြန္းအထိကို မူဆလင္ျပည္နယ္အျဖစ္ တည္ေထာင္လိုၾကသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးခ်ိန္ ၁၉၄၈ခုႏွစ္မွစ၍ ၎အခ်က္ကို ပိုမိုေတာင္းဆိုလာၾကသည္။ ထိုအခ်ိန္မ်ားတြင္ ျမန္မာအစိုးရ၏ အုပ္ခ်ဳပ္မႈပိုင္းအားနည္းမႈႏွင့္အတူ မူဂ်ာဟစ္မ်ားသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံ အလယ္ပိုင္းႏွင့္ ေအာက္ပိုင္းမ်ားတြင္ သိသာစြာအင္အား ေတာင့္တင္းလာခဲ့သည္။ ထိုစဥ္က ရခိုင္ျပည္နယ္ ေဒသ အမ်ားစုသည္ မူဂ်ာဟစ္မ်ားႏွင့္ အျခားေရာင္စံုသူပုန္မ်ား၏ လက္ေအာက္သို႔ေရာက္ရွိသြားခဲ့သည္။ သို႕ေသာ္ ၁၉၅၀ခုႏွစ္ခန္႔အထိတြင္မူ လက္နက္ကိုင္ ပုန္ကန္မႈမ်ားသည္ တျဖည္းျဖည္း ေလ်ာ့က်လာသည္ကိုေတြ႕ရသည္။ ၁၉၆၁ ခုႏွစ္တြင္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈပိုမို ခိုင္မာလာေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံအစိုးရသည္ လက္နက္ကိုင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားႏွင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး အေဘာတူညီမႈမ်ားရရွိခဲ့သည္။ ဘင္းဂလားေဒ့ရွ္ အစိုးရႏွင့္ ျမန္မာအစိုးရ တို႕သည္ ႏွစ္ႏိုင္ငံနယ္နိမိတ္မ်ဥ္း အတြက္ သေဘာတူညီခ်က္ရရွိခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ စစ္အစိုးရအာဏာရရွိခ်ိန္မွစ၍ ျပန္လည္ၿပီး တိက်ေသာေဒသ ပိုင္းျခားပိုင္ဆိုင္မႈ သတ္မွတ္ျခင္းမ်ား၊ တြင္းထြက္ သယံဇာတအေျခအေနမ်ားႏွင့္ ဘာသာေရးဆိုင္ရာ အားၿပိဳင္မႈမ်ား စတင္ရာမွ လက္နက္ကိုင္ပုန္ကန္မ်ား တဖန္ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။

မူဂ်ာဟစ္အဖြဲ႕၏ မူ၀ါဒလုပ္ထံုးမ်ားစြာပါ၀င္ေသာ မူဂ်ာဟစ္အဖြဲ႕၀င္ေဟာင္းမ်ား ပါ၀င္သည့္ ရိုဟင္ဂ်ာလြတ္လပ္ေရးတပ္ဖြဲ႔ (Rohingya Independence Force) ကို ၁၉၆၃ခုႏွစ္တြင္ ဦးေန၀င္းအစိုးရ၏ ဘာသာေရးဆိုင္ရာ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားအား ဖိႏွိပ္မႈမွ ကာကြယ္ရန္ႏွင့္ ရိုဟင္ဂ်ာေက်ာင္းသားမ်ားသမၼဂၢ (Rohingya Students Union) ႏွင့္ ရိုဟင္ဂ်ာလူငယ္အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (Rohingya Youth League) ကဲ့သို႕ေသာ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားအားပိတ္ပင္မႈအား တားဆီးရန္ ဖြဲ႔စည္းခဲ့သည္။ ကမာၻလံုးဆိုင္ရာ အစၥလာမ္မစ္ လႈပ္ရွားမႈ (Pan Islamic Movement) ကိုအတုယူၿပီး မ်ိဳးခ်စ္ရိုဟင္ဂ်ာတပ္ (Rohingya Patriotic Force)၊ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ရိုဟင္ဂ်ာလြတ္လပ္ေရးတပ္ဖြဲ႔ (Rohingya Independence Force) ဟုသာသိရသည့္အဖြဲ႔ကို ၁၉၇၄ တြင္ ဖြဲ႕စည္းျပန္သည္။ ယင္းအဖြဲ႕သည္ ဘင္းဂလားေဒ့ရွ္ နိုင္ငံအနီးတြင္ လြတ္လပ္ေသာ မူဆလင္ျပည္နယ္ထူေထာင္ရန္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့သည္။ ထို႔အျပင္ရခိုင္ျပည္နယ္အတြင္းရွိ မူဆလင္လူမ်ိဳးမ်ား၏ အက်ိဳးစီးပြားကို ထိေရာက္စြာ မေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပဲ အဖြဲ႔ငယ္မ်ားအျဖစ္ ျပန္႔က်ဲသြားခဲ့သည္။ ၁၉၈၂ခုႏွစ္တြင္ မ်ိဳးခ်စ္ရိုဟင္ဂ်ာတပ္ (Rohingya Patriotic Force) မွခြဲထြက္ေသာအဖြဲ႔သည္ ရိုဟင္ဂ်ာတပ္ေပါင္းစု (Rohingya Solidarity Organization) တည္ေထာင္သည္။ ထိုအဖြဲ႔မွ အာရကန္ရိုဟင္ဂ်ာမူဆလင္တပ္ဦး (Arakan Rohingya Muslim Front) က၁၉၈၆ခုႏွစ္တြင္ ထပ္မံခြဲထြက္ခဲ့သည္။ အထက္ပါ အဖြဲ႔အစည္းႏွစ္ခုသည္ ဘင္းဂလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံေတာင္ပိုင္းတြင္ အေျချပဳလႈပ္ရွားၾကၿပီး ၁၉၉၅ခုႏွစ္တြင္ ျပန္လည္ေပါင္းစည္းကာ အမ်ိဳးသားရိုဟင္ဂ်ာမဟာမိတ္အဖြဲ႔ (Rohingya National Alliance) အျဖစ္ပူးေပါင္မိၾကသည္။ ထိုအဖြဲ႔သည္ ၁၉၉၉တြင္ အာရကန္ရိုဟင္ဂ်ာအမ်ိဳးသားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (Arakan Rohingya National Organisation) အျဖစ္ေျပာင္းလဲဖြဲ႕စည္းခဲ့သည္။ ရိုဟင္ဂ်ာတပ္ေပါင္းစု (Rohingya Solidarity Organization) အမည္ကို ၂၀၀၀ခုႏွစ္တြင္ အာရကန္ရိုဟင္ဂ်ာအမ်ိဳးသားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (Arakan Rohingya National Organisation) မွခြဲထြက္ေသာအဖြဲ႕ငယ္ ၃ခုက ထပ္မံသံုးစြဲခဲ့ၾကသည္။

အျခားေသာမူဆလင္အဖြဲ႔ လႈပ္ရွားမႈမ်ားသည္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံအခ်ိဳ႔ေနရာမ်ားတြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။ ၁၉၇၀ခုႏွစ္တြင္ မူဆလင္ဆန္႔က်င္ေရး အဓိကရုဏ္းမ်ားအၿပီး အိုမက္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဦး (Ommat Liberation Front) ကို ႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ မူဆလင္မ်ားအစိုးရဆန္႔က်င္ေရးအင္အားစု ျဖစ္လာရန္ရည္ရြယ္၍ မႏၱေလးၿမိဳ႔တြင္ဖြဲ႕စည္းခဲ့ေသာ္လည္း ၾကာရွည္မတည္တံ့ခဲ့ေပ။ ၁၉၈၃ခုႏွစ္မ်ားတြင္ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕ႏွင့္ ဧရာ၀တီတိုင္းတို႔တြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ မူဆလင္ဆန္႔က်င္ေရးအဓိကရုဏ္းမ်ားမွ အေျချပဳကာ ကရင္မူဆလင္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဦး (Kawthoolei Muslim Liberation Front) ကို ဖြဲ႕စည္းျပန္သည္။ ရိုဟင္ဂ်ာအမည္ခံဘင္ဂါလီမ်ားသည္ ျမန္မာအစိုးရ၏ ဖိႏွိပ္မႈအခံရဆံုးျဖစ္သကဲ့သို႔ ၎တို႕သည္ ျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလံုးရွိ မူဆလင္မ်ားကိုလည္း ကိုယ္စားျပဳလိုၾကသည္။ ကရင္မူဆလင္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဦး (Kawthoolei Muslim Liberation Front) ၏အေထာက္အပံ့ျဖင့္ အင္အား ၂၀၀ခန္႔သည္ ျမန္မာ-ထိုင္းနယ္စပ္တစ္ေလွ်ာက္တြင္ လႈပ္ရွားမႈမ်ားျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ၁၉၈၇ခုႏွစ္တြင္ ကရင္မူဆလင္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဦး (Kawthoolei Muslim Liberation Front) ၿပိဳကြဲသြားခဲ့သည္။ ထိုႏွစ္မွာပင္ ျပည္ေထာင္စုဗမာမူဆလင္အဖြဲ႔ (All Burma Muslim Union) ႏွင့္ ရခိုင္ျပည္နယ္အတြင္းရွိ ရိုဟင္ဂ်ာဟုမခံယူေသာ မူဆလင္မ်ားက ဗမာျပည္မူဆလင္လြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (Muslim Liberation Organization of Burma) တို႔ကိုဖြဲ႕စည္းျပန္သည္။ ဗမာျပည္မူဆလင္လြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (Muslim Liberation Organization of Burma) ယခင္က အာရကန္လြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (Arakan Liberation Organisation) ဟုသိရွိခဲ့ၾကသည္။

အထက္ပါ မူဆလင္လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းမ်ားသည္ ျမန္မာအစိုးရကို ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္ၾကာေအာင္ ဆန္႔က်င္တိုက္ခိုက္ခဲ့ၾကသည္။ ယင္းတို႔အနက္ အခ်ိဳ႔သည္ လြတ္လပ္ေသာမူဆလင္ ျပည္နယ္တစ္ခုကို ျမန္မာႏိုင္ငံအေနာက္ပိုင္း ဘင္းဂလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံႏွင့္ ထိစပ္ေနေသာေနရာတြင္ ထူေထာင္လိုၾကသည္။ အခ်ိဳ႕က ရိုဟင္ဂ်ာအမည္ခံဘင္ဂါလီမ်ားကို ျမန္မာအစိုးရအေနျဖင့္ အသိအမွတ္ျပဳကာ ႏိုင္ငံသားအျဖစ္သတ္မွတ္ေပးေစလိုၾကသည္။ ပိုမိုရိုးရွင္းေသာအခ်ိဳအဖြဲ႕မ်ားကမူ ရိုဟင္ဂ်ာ အမည္ခံဘင္ဂါလီမ်ားအတြက္ ၀တ္ေက်ာင္း ေဆာက္လုပ္ျခင္းကို ခြင့္ျပဳရန္၊ ဘာသာေရးသင္ၾကားမႈမ်ား လြတ္လပ္မႈရွိေစေရးႏွင့္ အျခားျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ား နည္းတူ စိးပြားေရး လူမႈေရးအခြင့္အလမ္းမ်ားကိုရရွိေရးမ်ားကို ေတာင္းဆိုၾကသည္။ ထိုအဖြဲ႕အစည္းမ်ားသည္ စနစ္တက်မရွိပဲ ေနာက္ပိုင္းတြင္ၿပိဳကြဲသြားၾကသည္။ သို႕ေသာ္ အထက္တြင္ေဖာ္ျပခဲ့ေသာအဖြဲ႕အစည္းမ်ားသည္ ရွိရင္းစြဲလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕မွခြဲထြက္ျခင္း (၀ါ) ရွိရင္းစြဲလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕ကို အမည္ေျပာင္းျခင္း စသည့္အခ်က္မွာ မေရရာပဲက်န္ရွိသည္။

၁၉၅၀ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္း မူဂ်ာဟစ္အဖြဲ႕ ၿပိဳကြဲၿပီးခ်ိန္မွစ၍ မူဆလင္လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႔မ်ားသည္ ခြဲထြက္ျခင္း၊ ျပန္လည္ပူးေပါင္းျခင္း စသည္တို႔ကို အၾကိမ္ၾကိမ္ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ္လည္း အခ်ိဳ႕အဖြဲမ်ားသာလ်င္ လက္နက္တပ္ဆင္မႈအားေကာင္ျခင္း တိုက္ခိုက္ေရး၊ တပ္အင္အားႀကီးမားျခင္းရွိသည္ကို ေတြ႕ရွိရသည္။ ထိုအဖြဲ႔မ်ားသည္ ေဒသတြင္းတြင္သာ က်င္လည္ခဲ့ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံ အစိုးရကို ထိေရာက္ေသာတိုက္ခိုက္မႈ မျပဳလုပ္ႏိုင္ခဲ့သည္ကိုေတြ႕ရွိရသည္။ ၁၉၈၈ခုႏွဏ္ေနာက္ပိုင္းတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံအစိုးရသည္ ပိုမို စနစ္က် အင္အားေတာင့္တင္းလာကာ မူဆလင္ ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႕မ်ားသည္ ထိေရာက္မႈရွိေသာလႈပ္ရွားမႈမ်ား မေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေတာ့သည္ကိုသိရသည္။

အခ်ိန္တိုင္းတြင္ ျမန္မာအစိုးရကို ဆန္႕က်င္ေသာ မူဆလင္လက္နက္ကိုင္မ်ားသည္ အျခားမူဆလင္ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာမူဆလင္ဘာသာေရးအဖြဲ႕အစည္းမ်ားမွ အကူအညီမ်ားရယူခဲ့သည္။ ဘင္းဂလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံအစိုးရသည္ ျမန္မာအစိုးရ၏ စစ္ဆင္ေရးကာလမ်ားတြင္ မူဆလင္လက္နက္ကိုင္မ်ား ဘင္းဂလားႏိုင္ငံအတြင္းသို႔ ၀င္ေရာက္ခိုလံႈပုန္းေရွာင္ျခင္း၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ နယ္နိမိတ္အတြင္းသို႕ ကူးလူး၀င္ရာက္တိုက္ခိုက္ျခင္းမ်ား၊ မူဆလင္လက္နက္ကိုင္တပ္မ်ား၏ တိုက္ခိုက္ေရးေလ့က်င့္ေရးစခန္းမ်ား ဘင္းဂလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံအတြင္း အေျခစိုက္ဖြင့္လွစ္ထားမႈတို႕ကိုလည္း မသိက်ိဳးကၽြံျပဳေနခဲ့သည္။ ျမန္မာအစိုးရမွ ပထမဆံုးအႀကိမ္အျဖစ္ ၁၉၇၀တြင္ ရိုဟင္ဂ်ာမ်ိဳးခ်စ္တပ္ဦး (Rohingya Patriotic Front) သည္ ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွ မူဆလင္အစြန္းေရာက္အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၏ အကူအညီျဖင့္ ရပ္တည္ေနေၾကာင္း  သက္ေသထူႏိုင္ခဲ့သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံအစိုးရအေပၚ တရားမ၀င္၀င္ေရာက္ေနထိုင္ေသာ မူဆလင္မ်ားအေပၚဖိႏိွပ္မႈမ်ားအတြက္ တုန္႕ျပန္မႈအျဖစ္ မူဆလင္ဘာသာေရးစစ္ပြဲ (Jihad) ဆင္ႏႊဲရန္လည္း အႀကိ္ႀကိမ္တိုက္တြန္းမႈမ်ား ရွိခဲ့သည္။ ဥပမာအေနျဖင့္ ၁၉၇၀ ခုႏွစ္တြင္ အယ္လ္ေကဒါအဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ အိုစမာဘင္လာဒင္၏ အႀကံေပး ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံသား အဒၺဒူလာအာဇမ္ (Abdulla Azzam) ေရးသားျဖန္႔ခ်ီေသာ အစၥလာမ့္ေျမကိုကာကြယ္ျခင္းသည္ အေရးအႀကီးဆံုးေသာတာ၀န္ "Defending Muslim Territory Is The Most Important Duty" ဆိုသည့္စာတမ္းတြင္ မူဆလင္မ်ားေနထိုင္ရာေဒသအားလံုး “all other lands that were Muslim” ဟူ၍ေဖာ္ျပၿပီး ဗမာျပည္ "Burma" ဆိုသည့္ စကားလံုးကိုလည္းတိက်စြာ ေဖၚျပခဲ့သည္။

ၿပီးခဲ့ေသာရာစုႏွစ္ အနည္းငယ္အတြင္းတြင္ ျမန္မာအစိုးရကို စစ္ေရးအရ တိုက္ခိုက္ေရးအတြက္ အစီအစဥ္မ်ားစြာရွိခဲ့သည္။ ဥပမာအားျဖင့္ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္တြင္ ရိုဟင္ဂ်ာအမည္ခံဘင္ဂါလီမ်ားကို ျမန္မာအစိုးရစစ္ဆင္ေရးဆင္ႏႊဲအၿပီးတြင္ ေဆာ္ဒီအာေရဗ်စစ္တပ္မွ အရာရွိႀကီးတစ္ဦးက ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚစစ္ေရးအရ အေရးယူမႈမ်ား ျပဳလုပ္ရန္ ကမာၻသိေဆာ္ၾသခဲ့သည္။ ၁၉၉၅ခုႏွစ္တြင္ အီရတ္ႏိုင္ငံအေပၚတြင္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံက ထိုးစစ္ဆင္ခ်ိန္ (Operation Desert Storm) ကာလတြင္ ျပည္ေထာင္စုဗမာမူဆလင္အဖြဲ႔ (All Burma Muslim Union) ကျမန္မာအစိုးရအေပၚတြင္ မူဆလင္ဘာသာ၀င္မ်ားအေပၚတြင္ ဖိႏွိပ္မႈမ်ားအတြက္ဟုဆိုကာ မူဆလင္ႏိုင္ငံမ်ားမွွ ဘာသာေရးစစ္ပြဲဆင္ႏႊဲရန္ တိုက္တြန္းခဲ့သည္။ ယခင္အခ်ိန္မ်ားတြင္ ထိုသို႕ေသာတိုက္တြန္းေတာင္းဆိုမႈမ်ားသည္ သိသာစြာပ်ံ႕ႏွံ႕ၾကားသိႏိုင္ျခင္းမရွိခဲ့ေပ။ သို႕ေသာ္ ယခုအခါ ျမန္မာႏိုင္ငံအပါအ၀င္ ကမာၻ႕ႏိုင္ငံမ်ား၏ ႏိုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲကာလတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ အစိုးရဆန္႔က်င္ေရး မူဆလင္လက္နက္ကိုင္ တပ္ဖြဲ႔၀င္အခ်ိဳ႔သည္ ကမာၻ႕မူဆလင္ အစြန္းေရာက္အၾကမ္းဖက္မႈကြန္ယက္မ်ားတြင္ ပါ၀င္ပက္သက္လာသည္ကို သတင္းမ်ားတြင္ ေတြ႕ရွိေနရၿပီျဖစ္သည္။

သူတုိ႔ေၾကာင့္

မင္းသားေခါင္းေဆာင္း၏ ေနာက္ကြယ္

မင္းသားေခါင္းေဆာင္း၏ ေနာက္ကြယ္

by Qing Minya on Thursday, June 7, 2012 at 12:30pm ·

၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွ စ၍ ကမ႓ာအရပ္ရပ္တြင္ 'ကယ္ပါ၊ ယူပါ' တစာစာ ေအာ္ငင္ေနႀကေသာ ႐ိုဟင္ဂ်ာ အမည္ခံ ဘင္ဂလီမ်ား အဘယ့္ေႀကာင့္ အင္အားေတာင့္တင္းစြာ ယေန ့ထိ ရပ္တည္ေနႏိုင္သတည္း။ သူ႐ို ႔၏ ေနာက္ကြယ္တြင္ မည္သူေတြ ႀကိဳးကိုင္ေနႀကသနည္း။ ဤစာစုတြင္ အက်ဥ္းခ်ံဳး၍ တင္ျ­ပပါမည္။

.

၁၉၇၈ခုုႏွစ္၊ နဂါးမင္းစစ္ဆင္ေရးကာလအတြင္း အႀကီးအက်ယ္ အထိနာသြားေလေသာ ဘင္ဂလီမ်ားသည္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုုင္ငံ၊ ေကာ့ဘဇာျမိဳ႕၏ အေရွ႕ေတာင္ဘက္တြင္ ေတာခိုုပုုန္းေအာင္းကာ ဆက္လက္ လႈပ္ရွားေနခဲ့သည္။ ၁၉၈၂ခုုႏွစ္တြင္ ယင္းဘင္ဂလီမ်ားသည္ ရိုုဟင္ဂ်ာ စည္းလံုုးညီညြတ္ေရး အဖြဲ႕အစည္း (Rohingya Solidarity Organization) ဟူေသာ အမည္ျဖင့္ ေပၚေပၚတင္တင္ ႏိုုင္ငံတကာ၏ အကူအညီကိုု ေတာင္းခံလာခဲ့သည္။ ၄င္းအဖြဲ႕အစည္း၏ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားမွာ ရခိုုင္ေဒသအတြင္းတြင္ ရွိႏွင့္ျပီးေသာ ဘင္ဂလီမ်ားႏွင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္မွ ေနာက္ထပ္ ဝင္ေရာက္လိုုေသာ ဘင္ဂလီမ်ားအတြက္ ညီညြတ္ေသာ မူစလင္ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာပိုုင္ ေဒသတစ္ခုု ေတာင္းဆိုုေရးျဖစ္သည္။

.

ယင္းအဖြဲ႕အစည္းသည္ ႏွစ္အနည္းငယ္အတြင္း အလားတူ အစၥလာမ္အစြန္းေရာက္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ ကူးလူးဆက္ဆံမႈမ်ား ျပဳလုုပ္ခဲ့သည္။ အဆိုုပါ အစြန္းေရာက္အဖြဲ႕အစည္းမ်ားမွာ

- Jamaat-e- Islami of Bangladesh

- Jemaah Islamiyah of South East Asia

- Gulbuddin Hekmatyar's Hizb-e-Islami of Afghanistan

- Hizb-ul-Mujahideen of Jammu and Kashmir

- Harakat-ul-Jihad-ul-Islami တိုု ့ျဖစ္ၾကသည္။

.

ယင္း ဘင္ဂလီလက္နက္ကိုုင္မ်ား မည္သို ့မည္ပံုု ႏွစ္လရွည္ၾကာစြာ ရပ္တည္ႏိုုင္ၾကသနည္း။ အႏွီ ရိုုဟင္ဂ်ာ အမည္ခံ ဘင္ဂလီလက္နက္ကိုုင္မ်ားသည္ လူေမွာင္ခိုု၊ မူးယစ္ေဆးဝါး ေမွာင္ခိုု၊ လက္နက္ေမွာင္ခိုု အစရွိသည့္ ဥပေဒကိုု ဆန္ ့က်င္ေသာ လုုပ္ငန္းမ်ား၊ လုုပ္ရပ္မ်ားကိုု တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ လုုပ္ကိုုင္၍ ရရွိလာေသာ အက်ိဳးအျမတ္မ်ားျဖင့္ တစတစ အင္အားႀကီးထြားလာသည္ ဟူ၏။ ၁၉၉၀ ႏွစ္မ်ား ဝန္းက်င္တြင္ ထပ္မံဆူပူအံုႀကြရန္ ရခိုုင္ေျမေပၚ႐ွိ ယင္းတိုု ့၏ လက္ေဝခံမ်ား၏ အကူအညီျဖင့္ လက္နက္ခဲယမ္းမ်ား သိုုဝွက္ခါ အႀကံႀကီးႀကံ၍ အခြင့္အခါေကာင္းကိုု ေစာင့္ဆိုုင္းေနခ်ိန္ဝယ္ စစ္အစိုုးရ၏ လက္ဦးမႈရယူကာ ေခ်မႈန္းျခင္းကိုု ခံရျပန္သည္။

.

ထိုု ့ေနာက္တြင္မူ အႏွီ ရိုုဟင္ဂ်ာအမည္ခံ ဘင္ဂလီလက္နက္ကိုုင္မ်ားသည္ ပါကစၥတန္ႏွင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ရွိ အစြန္းေရာက္ အစၥလာမ္အဖြဲ႕အစည္းျဖစ္ေသာ Harakat-ul-Jihad-ul-Islami (HuJI) ၏ အကူအညီျဖင့္ အာဖကန္နစၥတန္ႏိုုင္ငံရွိ အယ္လ္ေကဒါ (Al-Qaeda) အၾကမ္းဖက္အဖြဲ႕အစည္းႏွင့္ အဆက္အသြယ္ ျပဳလုုပ္ခဲ့သည္။ ၁၉၉၀-၁၉၉၅အတြင္း အင္အား ၅၀၀၀ မွ် ရွိေသာ ဘင္ဂလီမ်ားသည္ အယ္လ္ေကဒါမ်ား စီစဥ္ေပးေသာ အၾကမ္းဖက္လုုပ္ရပ္ သင္တန္းမ်ားကိုု သြားေရာက္သင္ယူခဲ့ရံုုမွ်မက ၄င္းတိုု ့ထံတြင္ ပစၥည္းသယ္၊ မိုုင္းရွင္း စသျဖင့္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ၾကေသးသည္။

.

CNN သတင္း႒ာန၏ တစ္ခုုေသာ ေဖာ္ျပခ်က္အရ ၂၀၀၂ခုုႏွစ္တြင္း အေမရိကန္တပ္မ်ားသည္ တစ္ခုုေသာ အယ္လ္ေကဒါစခန္းမွ ဗြီဒီယိုုမွတ္တမ္း ၆၀ ေက်ာ္ သိမ္းဆည္းရမိသည္ဟုု ဆိုုသည္။ ယင္းမွတ္တမ္းမ်ားအနက္မွ Burma ဟူေသာ စာတမ္းကပ္ထားသည့္ ဗြီဒီယိုုမွတ္တမ္းတြင္ ရခိုုင္ေဒသရွိ အယ္လ္ေကဒါ၏ မဟာမိတ္ ရိုုဟင္ဂ်ာ မူစလင္မ်ားဟူ၍ ယင္းဘင္ဂလီမ်ားအေၾကာင္းကိုု မွတ္တမ္းတင္ထားခဲ့သည္။ ထိုုမွ်မက အျခားေသာ ဗီြဒီယိုု မွတ္တမ္းမ်ားအရ အယ္လ္ေကဒါေခါင္းေဆာင္ အိုုစမာဘင္လာဒင္၏ ၂၀၀၁ခုုႏွစ္အတြင္း ျပဳလုုပ္ေသာ လူထုုေဟာေျပာပြဲမ်ားတြင္ ျမန္မာျပည္ရွိ အယ္လ္ေကဒါေထာက္ခံသူ ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ားဟူ၍ ယင္းဘင္ဂလီမ်ား အေၾကာင္းကိုု ေပၚေပၚတင္တင္ ထည့္သြင္းခ်ီးမႊမ္းသြားခဲ့သည္။ အေမရိကန္အာဏာပိုုင္မ်ား၏ စစ္ေဆးေတြ႕ရွိခ်က္မ်ားအရ ၂၀၀၂ ခုုႏွစ္အတြင္း အယ္လ္ေကဒါ အၾကမ္းဖက္သူပုုန္မ်ားကိုု တင္ေဆာင္ ထားေသာ သေဘၤာတစ္စင္းသည္ ယင္းဘင္ဂလီမ်ားအပိုုင္ ေရပိုုင္နက္တြင္း ဝင္ေရာက္လြတ္ေျမာက္ သြားခဲ့သည္။ ထိုုမွွ်မက ၂၀၀၂ ခုုႏွစ္၊ ေအာက္တိုုဘာလအတြင္း ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ အင္ဒိုုနီးရွားႏိုုင္ငံ၊ ဘာလီျမိဳ႕ ဗံုုးေပါက္ကြဲမႈသည္ အႏွီ ရိုုဟင္ဂ်ာ လက္နက္ကိုုင္မ်ားႏွင့္ ဆက္ႏြယ္ေနျပန္သည္ဟုု ဆိုုသည္။ ထိုုသိုု႕ ယင္းဘင္ဂလီမ်ားႏွင့္ အျပည္ျပည္ဆိုုင္ရာ အၾကမ္းဖက္အုုပ္စုုမ်ား ဆက္ႏြယ္မႈရွိေနသည့္အေၾကာင္းကိုု ၂၀၀၂ႏွစ္ ႏွစ္ကုုန္ပိုုင္းတြင္ အိႏၵိယ သတင္းဌာနမ်ားမွ အတိအလင္း ေၾကျငာခဲ့သည္။

.

အႏွီ ရိုုဟင္ဂ်ာ စည္းလံုုးညီညြတ္ေရးအမည္ခံ ဘင္ဂလီ လက္နက္ကိုုင္အဖြဲ႕အစည္းသည္ ရခိုုင္-ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ နယ္စပ္တေလွ်ာက္တြင္ လူေမွာင္ခိုု၊ မူးယစ္ေဆးဝါးေမွာင္ခိုု၊ လက္နက္ခဲယမ္း ေမွာင္ခိုု စသျဖင့္ တရားဥပေဒမဲ့ လုုပ္ရပ္မ်ားကိုု ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း က်ဴးလြန္ခဲ့ၾကသည္။ ထိုုမွ်မက ႏိုုင္ငံတကာရွိ ၄င္းတုိ ့ႏွင့္ ဦးတည္ခ်က္ တူညီေသာ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၏ ေငြေၾကးေထာက္ပံ့မႈကိုုလည္းေကာင္း ၊ ယင္းအဖြဲ႕အစည္းမ်ား၏ ကူညီ ေစာင္မမႈျဖင့္ ပါကစၥတန္ႏွင့္ ေဆာ္ဒီအာေရးဗ်ႏိုုင္ငံမ်ားတြင္ အလွဴေငြ ေတာင္းခံျခင္းျဖင့္လည္းေကာင္း ႏွစ္ရွည္လမ်ား ရပ္တည္ခဲ့ၾကသည္။

.

အရွင္းဆံုုး ဆုိရေသာ္ ရခိုုင္ေဒသ ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ရခိုုင္လူမ်ိဳးမ်ား၏ လံုုျခံဳမႈအတြက္ ထုိဘင္ဂလီမ်ားကိုု လံုုးဝ လက္မခံသင့္ပါ။ မင္းသားေခါင္းေဆာင္း၏ ေနာက္ကြယ္ မွ သူရိုု႕၏ ဇာတိမွန္၊ သရုုပ္မွန္ကိုု သူရိုု႕လုုပ္ရပ္မ်ားက သက္ေသျပျပီး ျဖစ္ေနပါသည္။ ေခတ္အဆက္ဆက္ ရခိုင္ေျ­မေပၚတြင္ ထင္ရာစိုင္းလာသူမ်ားက အမ်ိဳးထိမွ မခ်ိေအာင္နာကာ 'တရားဥပေဒ စိုုးမိုုးေရး' ဟုု ေညာင္နာနာထေအာ္ေနသံမ်ားက အလြန္ ရယ္ဖြယ္ေကာင္းလွပါသည္။ ရခိုုင္မ်ား အပါအဝင္ ျပည္ေထာင္စုုဖြား တိုုင္းရင္းသားမ်ား၏ ဘဝ ေအးခ်မ္းသာယာေရးအတြက္ အႏွီ ဘင္ဂလီမ်ား၏ သရုုပ္မွန္ကိုု နီးစပ္ရာ ခ်စ္မိတ္ေဆြမ်ားကိုု လက္တိုု ့ သင့္ပါေၾကာင္း တိုုက္တြန္းလိုုပါသည္။ မိတ္ေဆြ ... သင့္ေရွ႕တြင္ share ခလုုတ္ေလး ရွိေနပါသည္။ ညီညီညာညာ ႏွိပ္လိုုက္ၾကပါစိုု ့။

လွည္းက်ိဳးႏွင့္တူေသာသူမ်ား

လွည္းက်ိဳးႏွင့္တူေသာသူမ်ား။

by Qing Minya on Monday, June 4, 2012 at 11:31pm ·

http://www.facebook.com/notes/qing-minya

႐ိုဟင္ဂ်ာ ႐ိုဟင္ဂ်ာ ဆိုသည့္ အသံဗလံမ်ား ထြက္ေပၚလာသည္မွာ အခ်ိန္ကာလတစ္ခုပင္ ႐ွိေနပါၿပီ။ ၎တို႔ ဘယ္ကလာသလဲ ဆိုသည္ကို အက်ယ္အက်ယ္ အျငင္းပြားေနႀကသည့္ ျမန္မာမ်ား ဒုႏွင့္ ေဒးပင္ ျဖစ္ပါ သည္။ ဤစာစုတြင္ ၎တို႔အေႀကာင္းကို တေစ့တေစာင္း ေဆြးေႏြးခ်င္ပါသည္။
.
႐ိုဟင္ဂ်ာဆိုတာ သမိုင္းရာဇဝင္မွာ တကယ္႐ွိရဲ႕လား။
.
႐ိုဟင္ဂ်ာဆိုေသာ အသံုးအႏႈန္းကို သမိုင္းဆိုင္ရာ website မ်ားတြင္ အေထာက္အထားမ်ား ႐ွာေဖြေလ့လာ ဖူးပါသည္။ ႐ိုဟင္ဂ်ာမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ အေထာက္အထားမ်ားအနက္မွ အေစာဆံုးဟု ေတြ႕ရွိရေသာ အေထာက္အထားမ်ားသည္ ၎တို႕ဘာသာ ေဖာ္ထုတ္ထားသည့္ စာတမ္းမွတ္တမ္းမ်ားအရ ၁၈၂၀ ခုႏွစ္ ဝန္းက်င္မွ စတင္ခဲ့ၿပီး ၁၉၈၀ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္း မွသာ ၎တို႕ကို ႏိုင္ငံတကာမွ စတင္ အာ႐ံုစိုက္လာျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ထို ့ေႀကာင့္ အႏွီ ႐ိုဟင္ဂ်ာဆိုသူမ်ား၏ ဇစ္ျမစ္သည္ ဒြိဟ ျဖစ္ေစလွသည္။
.
႐ိုဟင္ဂ်ာမ်ားႏွင့္ ဘဂၤလားေဒ့႐ွ္
.
႐ိုဟင္ဂ်ာမ်ားသည္ ဘင္ဂလီ အႏြယ္ဝင္မ်ား ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ေႀကာင့္ ၎တို႔အေႀကာင္းကို ဘဂၤလားေဒ့႐ွ္ ႏွင့္ပင္ စတင္ပါမည္။ မွတ္တမ္းမ်ားအရ ၁၉၇၈ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံဖက္၌ အစိုးရမွ စစ္ဆင္ ေရးမ်ား ျပဳလုပ္၍ ႏွင္ထုတ္မႈေၾကာင့္ ဘဂၤလားေဒ့႐ွ္တြင္ အစုလိုက္ အၿပံဳလိုက္ ႐ိုဟင္ဂ်ာ ခိုလႈံမႈမ်ား စတင္ခဲ့သည္။ အတိအက် ဆိုပါလွ်င္ ခိုလႈံသူ စုစုေပါင္း ၂၀၀,၀၀၀ ဦးခန္ ့ ျဖစ္သည္။ ဤေနရာတြင္ ဘဂၤလားေဒ့႐ွ္ႏိုင္ငံ အေႀကာင္းကို အနည္းငယ္ ျဖည့္စြက္လိုပါသည္။ ဧရိယာစတုရန္းမိုင္ ၅၅,၅၉၈ က်ယ္ဝန္းေသာ ဘဂၤလားေဒ့႐ွ္ ႏိုင္ငံသည္ ၁၉၇၁ခုႏွစ္၊ မတ္လ ၂၆ ရက္ေန႔တြင္ ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံမွ ခြဲထြက္ ခဲ့ပါသည္။ ၁၉၇၈-၈၀ ကာလ ပိုင္း အတြင္း ၄င္းႏိုင္ငံသည္ လူဦးေရ ၈၈သန္းေက်ာ္႐ွိၿပီး ၉၈% မွာ ဘဂၤလီ လူမ်ိဳးမ်ား ျဖစ္ပါသည္။ လြတ္လပ္ေရးရျပီးေသာအခ်ိန္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံဖက္ျခမ္းမွ အႏွီ ရိုဟင္ဂ်ာ ဆိုသူမ်ား ပင္ရင္းႏိုင္ငံသို႔ ျပန္လည္ခိုလႈံၾကသည္။ လြတ္လပ္ေရးရကာစ ဘဂၤလားေဒ့႐ွ္ႏိုင္ငံ အတြက္ ထိုကဲ့သို႔ ႐ိုဟင္ဂ်ာမ်ား အစုအၿပံဳလိုက္ ဝင္ေရာက္လာျခင္းသည္ ယင္းႏိုင္ငံအတြက္ ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုး တိုးေစသည္။ သို႔ေသာ္ မ်ိဳးႏြယ္တူ၊ ဘာသာစကားႏွင့္ ကိုးကြယ္မႈတို႔ တူညီမႈေၾကာင့္ လက္သင့္ခံခဲ့သည္။ အႏွီ ႐ိုုဟင္ဂ်ာမ်ားသည္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုုင္ငံ Chittagong ျပည္နယ္၊ Cox's Bazaar ၿမိဳ႕ေလး၏ အျပင္ဘက္တြင္ အစုုလိုုက္ အၿပံဳလိုုက္ ခိုုလႈံၾကသည္။ ၎တို႔၏ ခိုုလႈံမႈေၾကာင့္ ဘဂၤလား ေဒ့ရွ္နိုုင္ငံသည္ ကုုလသမဂၢထံ အကူအညီေတာင္းခံခဲ့ၿပီး ကုုလသမဂၢအကူအညီျဖင့္ ဒုကၡသည္စခန္းမ်ား ထူေထာင္ေပး ခဲ့သည္။ ၂၀၀၇ ခုုႏွစ္ေနာက္ပိုုင္းတြင္မူ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္၏ အလြန္အမင္း ေၾကာက္ခမန္းလိလိ ေဖာင္းဖြလာ ေနေသာ လူဦးေရႏွင့္ ေနထိုင္မႈဆိုင္ရာ အၾကပ္အတည္းမ်ားေၾကာင့္ ယင္းအစိုုးရသည္ အႏွီ ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ား အေပၚတြင္ သေဘာထား မူဝါဒမ်ား ေျပာင္းလဲလာေတာ့သည္။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္သည္ ႐ိုုဟင္ဂ်ာမ်ားအေပၚတြင္ ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ မရွိေတာ့ေပ။
.
၁၉၉၉ ႏွစ္လည္ပိုုင္းအတြက္ ဘ႑ာေရးဆိုုင္ရာ အခက္အခဲမ်ားေၾကာင့္ ကုုလသမဂၢမွ ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ စီမံကိန္းမ်ားကိုု ဖ်က္သိမ္းမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဘဂၤလားေဒ့ရွ္အစိုုးရအား အေၾကာင္းၾကား ခဲ့သည္။ ထိုုစဥ္မွ၍ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုုင္ငံသည္ ထိုုထိုု ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ား၏ တာဝန္ကိုု လံုုးလံုုးလ်ားလ်ား ယူလိုုက္ရေတာ့သည္။ သိုု ့ရာတြင္ ႏွစ္ကာလ ၾကာျမင့္လာသည္ႏွင့္အမွ် အႏွီ ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ား၏ အဆမတန္ ေပါက္ပြားႏႈန္းေၾကာင့္ ခိုုလႈံသူဦးေရမ်ား မ်ားျပားလာျခင္း၊ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုုင္ငံ၏ လူဦးေရမွာလည္း တိုုးျမင့္လာျခင္း၊ ရိုုဟင္ဂ်ာ ခိုုလႈံမႈမ်ားေသာ ျပည္နယ္မ်ားတြင္ ဒုုစရိုုက္မႈမ်ား ပိုုမိုုထူေျပာလာျခင္း၊ ေဒသခံ ျပည္သူမ်ားႏွင့္ ပဋိပကၡ ျဖစ္ပြားျခင္း စသည့္အေၾကာင္းတရားမ်ားေၾကာင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ဘက္မွ ၎တို႔ အေပၚ ဖိႏွိပ္မႈမ်ား စတင္ လာေတာ့သည္။၂၀၁၀ ႏွစ္ဦးပိုုင္းမွ စတင္၍ Cox's Bazaar ၿမိဳ႕ထဲရွိ လန္ခ်ားဆြဲသူ ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ားအား ရဲႏွင့္ ေဒသခံအခ်ိဳ႕မွ လန္ခ်ားေပၚမွ ဆြဲခ်ခဲ့သည္။ ေဆာက္လုုပ္ေရး လုုပ္ငန္းခြင္မ်ားတြင္ အလုုပ္လုုပ္ကိုုင္ေနေသာ ရိုုဟင္ဂ်ာအခ်ိဳ႕အားလည္း ေဒသခံ အာဏာပုိင္မ်ားမွ အေထာက္အထား စာရြက္စာတမ္း ခိုုင္လံုုျခင္း မရွိဟူေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ ဖမ္းဆီးခဲ့သည္။ ေဒသခံ မ်ားမွလည္း ရိုုဟင္ဂ်ာ ဆန္ ့က်င္ေရးကိုု စုုေဝးဆႏၵျပၾကသည္။ ယင္းသိုု ့ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ားေၾကာင့္ အဘက္ဘက္ မွ စီးပြာေရး၊ ႏိုုင္ငံေရး၊ တရားဥပေဒစိုုးမိုုးေရး အစရွိသည့္ ျပႆနာ မ်ားကိုု ရင္ဆိုုင္ရေသာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏိုုင္ငံသည္ ေနာက္ဆံုုးတြင္ ၎တို႔အား ခိုုလံႈခြင့္ မေပးလိုုေတာ့ေၾကာင္း အတိအလင္း ေၾကျငာခဲ့သည္။ ကုုလသမဂၢမွ ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ားအတြက္ အကူအညီေပးရန္ ကမ္းလွမ္းလာေသာ ရံပံုုေငြအေမရိကန္ေဒၚလာ ၃၃ သန္း ကိုုပင္ ျငင္းဆိုုခဲ့သည္။ ထိုုအခ်ိန္မွစ၍ ႐ိုုဟင္ဂ်ာမ်ားသည္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ကိုု စြန္ ့ခြာ၍ ေရလမ္းမွ တဆင့္ အျခားႏိုုင္ငံမ်ားသိုု ့ ဝင္ေရာက္ခိုုလႈံရန္ ႀကိဳးစားၾကေလေတာ့သည္။ ထိုုသိုု ့ ဝင္ေရာက္ခိုုလႈံရန္ ႀကိဳးစားေသာႏိုုင္ငံမ်ားမွာ အိႏၵိယႏိုုင္ငံ၊ ထိုုင္းႏိုုင္ငံ၊ မေလးရွား၊ အင္ဒိုုနီးရွားႏွင့္ ၾသစေၾတးလ် စသည္တိုု ့ ျဖစ္ၾကသည္။
.
ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ားႏွင့္ ထိုုင္းႏိုုင္ငံ။
.
ထိုုင္းႏိုုင္ငံသည္ ျမန္မာႏိုုင္ငံမွ ကခ်င္၊ ကရင္ အစရွိေသာ စစ္ေဘးေၾကာင့္ ခိုုလႈံသူ တိုုင္းရင္းသားမ်ားကိုု လက္ခံထားေသာ ႏိုင္ငံတႏိုုင္ငံ ျဖစ္သည္။ ထိုုသိုု ့ ခိုုလႈံလာသူမ်ား ဦးေရမွာ တစ္သန္းခန္ ့ျဖစ္ၿပီး ၁၂% ခန္ ့ မွာ ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ထိုုင္းႏိုုင္ငံသည္ ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ားအား ႏိုုင္ငံမ့ဲ ခိုုလႈံသူမ်ားျဖစ္သည္ဟူေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ လက္ခံျခင္း မရွိခဲ့ေပ။ ထိုု ့ျပင္ ယခင္က ဝင္ေရာက္လာေသာ ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ားသည္ ထိုုင္းႏိုုင္ငံ ေတာင္ပိုုင္းတြင္ မၾကာခဏ ျဖစ္ပြားေသာ မူစလင္မ်ား ဦးေဆာင္သည့္ ထိုုင္းအစိုုးရကုုိ ဆန္ ့ က်င္ေသာ အၾကမ္း ဖက္ လုုပ္ရပ္မ်ားႏွင့္ ဆက္ႏြယ္မႈရွိသည္ဟုု ဆိုုသည္။ ၂၀၀၈ ႏွင့္ ၂၀၀၉ တြင္ ထိုုင္းသိုု ့ ခိုုးဝင္ရန္ ႀကိဳးစားေသာ ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ားအား ထိုုင္းရဲတပ္ဖြဲ႕မ်ားမွ တစံုုတရာ အကူအညီေပးျခင္း မရွိပဲ ထိုုင္းေရပိုုင္နက္အတြင္းမွ နိုုင္ငံ တကာ ေရပိုုင္နက္တြင္းသိုု ့ တြန္းပိုု ့ခဲ့ျခင္းမ်ားပင္ ရွိခဲ့သည္။
.
ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ားႏွင့္ မေလးရွားႏိုုင္ငံ။
.
ထိုုင္းႏိုုင္ငံသိုု ့ ခိုုလံႈခြင့္ မရရွိေသာ ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ားအပါအဝင္ ရိုုဟင္ဂ်ာအမ်ားစုုသည္ မေလးရွားႏိုုင္ငံသိုု ့ ဝင္ေရာက္ခိုုလႈံရန္ ႀကိဳးပမ္းၾကသည္။ မေလးရွားႏိုုင္ငံသည္ အႏွီရိုုဟင္ဂ်ာမ်ားႏွင့္ ဘာသာတူျခင္း၊ ကုုလ သမဂၢႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေသာ ခိုုလႈံသူမ်ားကိုု ကူညီေနရာခ်ထားေပးေသာ စီမံကိန္းမ်ား ရွိျခင္း စသည္တိုု ့ေၾကာင့္ ရိုုဟင္ဂ်ာအမ်ားစုုသည္ မေလးရွားႏိုုင္ငံသိုု ့ ဝင္ေရာက္ခိုုလႈံရန္ ႀကိဳးစားၾကေတာ့သည္။ မေလးရွားအတိုက္အခံပါတီ PAS (မူဆလင္ အစြန္းေရာက္ပါတီ) ၏ ေထာက္ခံေပးမႈေၾကာင့္ ယင္းႏိုုင္ငံတြင္ လြတ္လပ္စြာ ခိုုလံႈခြင့္ရရွိႏိုုင္ျခင္း၊ UNHCR ၏ အေထာက္အပံ့ကိုုရရွိႏိုုင္ျခင္းတိုု ့ေၾကာင့္ မေလးရွားႏိုုင္ငံ သည္ ဘင္ဂလီခိုုလံႈသူမ်ား၏ သည္းေခ်ႀကိဳက္ ႏိုုင္ငံျဖစ္လာခဲ့သည္။ သို ့ရာတြင္ ကာလႀကာျမင့္ လာေသာအခါ ယင္းအစိုးရသည္လည္း သူ႐ို ့အေပၚတြင္ သေဘာထား ေျပာင္းလဲလာေခ်သည္။ မေလးရွား ႏိုင္ငံတြင္ မူလက ႏိုင္ငံမဲ့ဒုကၡသည္မ်ားအျဖစ္ အစုလိုက္အျပံဳလိုက္ ၀င္ေရာက္လာၾကသည့္ ရိုဟင္ဂ်ာ ဘဂၤလီမ်ားကို လက္ခံရန္အတြက္ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားအၾကား အျငင္းပြားစရာျဖစ္ခဲ့သည္။ ဘာသာကိုးကြယ္မႈ တူညီျခင္းေၾကာင့္ အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္ျခင္း ရိုင္းပင္းသင့္သည္ဟူေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား ဦးေဆာင္သည့္ ႏိုင္ငံေရးပါတီအခ်ိဳ႕က ယာယီအေနျဖင့္လက္ခံလိုေသာ္လည္း အစုလိုက္အျပံဳလိုက္ ႏွစ္စဥ္၀င္ေရာက္မႈမ်ားျပားလာေသာအခါ အဆိုပါ၀င္ေရာက္ျခင္း၏ ေနာက္ကြယ္တြင္ လူေမွာင္ခိုဂိုဏ္းမ်ား၏ ပါ၀င္ပတ္သက္မႈရွိေၾကာင္း သိရွိလာျခင္းေၾကာင့္ နယ္စပ္ျဖတ္ေက်ာ္၀င္ေရာက္မႈမ်ား ကို ေသခ်ာစီစစ္လာခဲ့သည္။ UNHCR၏ အကာအကြယ္ေပးမႈကို အခြင့္ေကာင္းယူကာ ဒုကၡသည္ အဖြဲ႕အစည္း အမည္ခံ လူေမွာင္ခိုဂိုဏ္းမ်ား၊ ပြဲစားမ်ားက ရိုဟင္ဂ်ာဘဂၤလီမ်ားကိုသာမက ျမန္မာမူဆလင္ စစ္စစ္မ်ားကိုပါ ရိုဟင္ဂ်ာအမည္ခံ၍ လူကုန္ကူးမႈကို ရဲတင္းစြာလုပ္ကိုင္လွ်က္ရွိေနၾကသည္။ အစၥလာမ္ႏိုင္ငံ တစ္ခုျဖစ္ေသာ္လည္း ေဒသတြင္းရွိ ဂ်မားအစၥလာမ္မီးယား အစြန္းေရာက္စစ္ေသြးၾကြအဖြဲ႕၏ ျခိမ္းေျခာက္မႈ ကို ခံေနရေသာ မေလးရွားႏိုင္ငံအတြက္ ယခုကဲ့သို႔ ႏိုင္ငံျခားသားမူဆလင္မ်ား တရားမ၀င္ အစုလိုက္ အျပံဳလိုက္ ခိုး၀င္လာျခင္းေၾကာင့္ ရာဇ၀တ္မႈမ်ားႏွင့္ လူေနမႈဘ၀ထိခိုက္မႈမ်ားစြာ ၾကံဳေတြ႕လာေနျပီး အၾကမ္းဖက္လုပ္ရပ္မ်ား က်ဴးလြန္လာမည္ကို စိုးရိမ္ေနရသည့္အေျခအေနႏွင့္ ရင္ဆိုင္ေနရျပီျဖစ္သည္။ ထို ့ ေႀကာင့္ မေလးရွားႏိုင္ငံသည္လည္း ထိုင္းကဲ့သို ့ပင္ သူ႐ို ့အေပၚ တင္းႀကပ္ေလေတာ့သည္။ သူရို႕ ဘယ္က လာသည္ဆိုုသည္ကိုု တိတိက်က် မေျပာႏိုုင္ဟူေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ ခိုုလႈံခြင့္ျပဳရန္ မသင့္ေတာ္ဟုု ဆိုုသည္။ ခိုုလႈံသူ ရိုုဟင္ဂ်ာအခ်ိဳ ့မွာ ဖမ္းဆီးႏွင္ထုုတ္ျခင္း ခံရသလိုု အခ်ိဳ႕မွာလည္း မေလးရွား လူဝင္မႈ ႀကီးၾကပ္ေရး စခန္းမ်ားတြင္ လႏွင့္ခ်ီ၍ အခ်ဳပ္ခံထားရၿပီး ေနာက္ဆံုုးတြင္ မေလးရွား အာဏာပိုုင္မ်ား၏ ရိုုက္ႏွက္မႈဒဏ္ကိုု ခံၾကရကာ အဆံုုးတြင္ ထိုုင္း-မေလး နယ္စပ္သိုု ့ ႏွင္ထုုတ္ျခင္း ခံၾကရေလသည္။
.
မုုန္ ့လံုုးစကၠဴကပ္ျပီ။
.
ထိုုကဲ့သိုု ့ ႏိုုင္ငံမဲ့ခိုုလႈံသူဟူေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ မေလးရွားႏိုုင္ငံမွ ထိုုင္းနယ္စပ္တြင္ စြန္ ့ပစ္ လိုုက္ေသာ ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ားသည္ မည္သည့္အရပ္သိုု ့ ဦးတည္ၾကေလသတည္း။ အမ်ားစုုသည္ မေလးရွား တြင္းသိုု ့ပင္ ျပန္လည္ခိုုးဝင္ၾကပါသည္။ မည္သိုု ့မည္ပံုုခိုုးဝင္ၾကေလသနည္း။ မေလးရွားႏိုုင္ငံရွိ ပိုုင္ရာ ဆိုုင္ရာမ်ားကိုု ေပးတန္ေပး၍ လမ္းေၾကာင္းထြင္ ခြင္ဆင္ၾကေလသည္။ ဤသိုု ့ျဖင့္ မေလးရွားရဲမွ ဖမ္းမိ ေသာအခါ ထိုုင္းနယ္စပ္သိုု ့ ျပန္ပိုု ့လိုုက္၊ထိုုင္းနယ္စပ္ေရာက္ေသာအခါ ထိုုင္းရဲမွ မေလးရွားနယ္စပ္သိုု ့ ျပန္ပိုု ့လိုုက္၊ အမ်ားစုုမွာ ထိုုင္းနယ္စပ္ ေရာက္လွ်င္ ေရာက္ခ်င္း မေလးရွားဘက္သိုု ့ ျပန္လည္ခိုုးဝင္ လိုုက္ျဖင့္ သံသရာလည္ေနသည္မွာ ယေန ့ထက္တိုုင္ပင္ ျဖစ္သည္။ Human Rights Watch မွ ရိုုဟင္ဂ်ာ အခ်ိဳ႕ႏွင့္ ေတြ႕ဆံုုေမးျမန္းရာတြင္ အခ်ိဳ႕ေသာ ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ားသည္ (၁၁) ႏွစ္အတြင္းတြင္ ထိုုင္းႏွင့္ မေလးရွားကိုု သြားခ်ည္ လာခ်ည္ (၈)ႀကိမ္ႏွင့္အထက္ ျပဳလုုပ္ဖူးသည္ဟုု ဆိုုသည္။
.
ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ားႏွင့္ ၾသစေတ်းလ်ႏိုုင္ငံ။
.
ၾသစေတ်းလ်ႏိုုင္ငံ၏ ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ားႏွင့္ စပ္လွ်င္းေသာ သေဘာထားမ်ားမွာ ထိုုင္း၊ မေလးရွား ႏိုုင္ငံမ်ား ကဲ့သိုု႕ပင္ ျဖစ္သည္။ ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ားသည္ ယင္းႏိုုင္ငံ၏ လံုုျခံဳေရးအတြက္ အေႏွာင့္အယွက္ေပးႏိုုင္သည္ ဟူေသာ အေၾကာင္း ျပခ်က္ျဖင့္ အခ်ိဳ႕ေသာ ခိုုလႈံလာသူ ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ားကုုိ ႏွစ္ႏွင့္ခ်ီ၍ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ေလသည္။ ယင္းသိုု ့ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ျခင္း ခံရေသာ ရိုုဟင္ဂ်ာခိုုလႈံသူ Harun Roshid ဆိုုသူအား Green Left Weekly သတင္းစာမွ ၂၀၁၂ႏွစ္၊ ႏွစ္ဆန္းပိုုင္း တြင္ ေတြ႕ဆံုုေမးျမန္းရာတြင္ Roshid မွ ဤသိုု႕ ေျဖၾကားခဲ့သည္။
"ကြ်န္ေတာ္ဟာ မေလးရွားႏိုုင္ငံမွာ ၁၅ႏွစ္ၾကာ ခိုုလႈံျပီးေနာက္ ၾသစေတ်းလ်သိုု႕ ဝင္ေရာက္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ အာဏာပိုုင္မ်ားမွ ကြ်န္ေတာ့္ကိုု လံုုျခံဳေရးအရဆိုုျပီး ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားတာ ၂ႏွစ္ ရွိပါျပီ" ဟုု ဆိုုသည္။
.
ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ားႏွင့္ အင္ဒိုုနီးရွား။
.
၂၀၀၉ခုုႏွစ္၊ ႏွစ္ဆန္းပိုုင္းတြင္ အင္ဒိုုနီးရွားႏိုုင္ငံသည္ ၄င္းႏိုုင္ငံသုုိ႕ ခိုုလႈံခြင့္ေတာင္းခံလာသူ ရိုုဟင္ဂ်ာ ၁၉၃ ဦး အား လက္ခံျခင္း မရွိခဲ့ေခ်။ အင္ဒိုုနီးရွားႏိုုင္ငံ ႏိုုင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီး Hassan Wirajuda မွ ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ားႏွင့္ စပ္လွ်င္း၍ ဤသုုိ႕ေျပာၾကားခဲ့သည္။
.
"သူတိုု႕ေတြဟာ စီးပြားေရးအရ ခုုိုုလႈံခ်င္သူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုုင္ငံေရးအရ ဖိႏွိပ္ျခင္းခံရသူမ်ား မဟုုတ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ခိုုလံႈခြင့္ မေပးသင့္ပါဘူး" ဟုု ဆိုုသည္။
.
ဤသိုု ့ျဖင့္ ထိုုင္းႏိုုင္ငံကဲ့သုိ ့ပင္ ခိုုးဝင္ခိုုလႈံရန္ႀကိဳးစားသူ ဘဂၤလီတိုု ့အား ၄င္းႏိုု္င္ငံေရပိုုင္နက္မွ ႏိုင္ငံတကာ ေရပိုုက္နက္သိုု႕ ႏွင္ထုုတ္ေရေမွ်ာခဲ့ၾကသည္။ Imam Husen ဆိုသူ ဘဂၤလီမွ သူ၏ အေတြ႕အႀကံဳကို The Reuter သတင္း႒ာနသို႕ ဤသို႔ ေျပာျပခဲ႔သည္။
.
"ကြ်န္ေတာ္အပါအဝင္ ဘဂၤလီ ၅၈၀ ဦးခန္႔ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံ၊ ေမာင္းေတာကေန ေလွေလးစင္းနဲ႔ ေျပးလာခဲ႔ပါတယ္။ အခ်ိဳ႕လည္း ထိုင္းမွာ ကမ္းဝင္ကပ္စဥ္က ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ားရဲ႕ အ႐ိုက္အႏွက္ကို ခံရၿပီး ျပန္လည္ေရေမွ်ာျခင္း ခံရပါတယ္။ "
.
ထို႔ျပင္ Hassan Wirajuda မွလည္း ဤသို႔ ျဖည့္စြက္ေျပာႀကားခဲ့သည္။
.
"အင္ဒိုနီး႐ွားေရတပ္ရဲ႕ စစ္ေဆးေတြ႕႐ွိခ်က္မ်ားအရ မ်ားစြာေသာ ဘဂၤလီမ်ားဟာ ဒီကိုလာေနတုန္း လမ္းမွာ ပဲ ေလွေမွာက္ အသက္ေပ်ာက္က်ရပါတယ္။ "
.
ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ားႏွင့္ ဘီဘီစီ (BBC) သတင္းဌာန။
.
ရိုုဟင္ဂ်ာဟူေသာ အႏွီဇာတ္လမ္းသည္ မည္သိုု႕ စတင္ခဲ့ေလသနည္း။ ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ားအေၾကာင္းကိုု ေဆြးေႏြး မည္ဆိုုပါက ဘီဘီစီ သတင္းဌာနအေၾကာင္းကိုုပါ အတန္ငယ္ ထည့္၍ ေျပာလိုုပါသည္။ ဘီဘီစီ ျမန္မာပိုုင္း အစီအစဥ္မွာ ျမန္မာအမ်ားစုုႏွင့္ အကြ်မ္းတဝင္ရွိေနျပီး ျဖစ္သည့္အတြက္ အထူးတလယ္ မေရးသား လိုုေတာ့ပါ။ ရိုုဟင္ဂ်ာဘဂၤလီမ်ားအေၾကာင္းကိုု ဆက္ၾကပါစိုု ့။
.
၂၀၁၀ခုုႏွစ္၊ ႏိုုဝင္ဘာလတြင္ ဘီဘီစီမွ Anna Jones ေရးသားတင္ဆက္ေသာ "Bleak Outlook for Burma's Ethnic Groups" ဟူေသာ ေဆာင္းပါးႏွင့္ ယွဥ္တြဲ၍ ျမန္မာျပည္ေျမပံုုႏွင့္တကြ အခ်ိဳ ့ေသာ တိုုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုုမ်ား၏ပံုုကိုု ယွဥ္တြဲေဖာ္ျပခဲ့သည္။ အဆိုုပါပံုုတြင္ ရခိုုင္ျပည္နယ္အား ဘင္ဂလီ ကေလးတစ္စုု၏ပံုုျဖင့္ ကိုုယ္စားျပဳထားသည္။ ယင္းကဲ့သိုု ့ေသာ အမွားသည္ ရခိုုင္လူမ်ိဳးမ်ားအား ေစာ္ကားျခင္းျဖစ္သည္ဟုု မ်ိဳးခ်စ္ရခိုုင္မ်ားက ယူဆသည္။ သိုု ့ျဖစ္၍ မ်ိဳးခ်စ္ရခိုုင္မ်ားသာမက ျပည္တြင္း ျပည္ပရွိ မ်ိဳးခ်စ္ျမန္မာႏိုုင္ငံသားမ်ားသည္ ဘီဘီစီကိုု အျပင္းအထန္ ေဝဖန္ရံုုမက ရခိုုင္ျပည္သူလူထုုကိုုပါ တရားဝင္ေတာင္းပန္ရန္ ေတာင္းဆိုုခဲ့ၾကသည္။ သိုု ့ပါေသာ္လည္း ဘီဘီစီမွ ယေန ့ထက္ထိ ေတာင္းပန္ျခင္း မရွိေသးသည့္အျပင္ ယင္းေျမပံုုသည္ ျမန္မာႏိုုင္ငံရွိ ထင္ရွားေသာ တိုုင္းရင္းသားမ်ားကိုု သရုုပ္ ေဖာ္ထားေသာ ေျမပံုုျဖစ္သည္ဟူ၍ ျမန္မာတိုု ့အား ထပ္မံေစာ္ကားလိုုက္ရံုုမွ်မက ရိုုဟင္ဂ်ာ ဘင္ဂလီ ဟူသည္ ျမန္မာျပည္သားျဖစ္သည္ဟူေသာ သမိုုင္းအလိမ္ကိုု စတင္ေစခဲ့သည္။ ထိုုစဥ္မွစ၍ အႏွီ ဘင္ဂလီမ်ားကိုု ႏိုုင္ငံတကာမွ ပိုုမိုုအာရံုုစိုုက္လာၾကသည္။ မ်ိဳးခ်စ္ျမန္မာ ပညာရွင္မ်ားျဖစ္ေသာ ေဒါက္တာေအးခ်မ္း၊ ေဒါက္တာေအးေက်ာ္တို႕မွ အေထာက္အထား ခိုုင္လႈံစြာျဖင့္ ရိုုဟင္ဂ်ာ ထိုအမွားကိုု ေထာက္ျပခဲ့ၾကသည္။ တဆက္တည္းမွာပင္ မ်ိဳးခ်စ္ျမန္မာမ်ားမွ ဘီဘီစီကိုု ကန္ ့ကြက္ေသာ၊ ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ားကိုု တိုုင္းရင္းသားအျဖစ္ လက္မခံႏိုုင္ေသာ blog မ်ား၊ website မ်ား ျပဳလုုပ္ခဲ့ၾကသလိုု ဘင္ဂလီဘက္မွ ရပ္တည္ေသာ အငိုုေကာင္းေသာ ရိုုဟင္ဂ်ာ blog မ်ားလည္း အလွ်ိဳအလွွ်ိဳ ေပၚေပါက္ လာၾကသည္။ ျပည္ပေရာက္ ၈၈မ်ိဳးဆက္ေဟာင္း၊ အရိုုးတြန္သံ ေဆာင္းပါးမ်ားတြင္ လူသတ္မိန္ ့ ေပးခဲ့သည္ဟုု သတင္းႀကီးေနေသာ အႏွီေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေဟာင္းဆိုုသူမွ ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ားကိုု ျမန္မာႏိုုင္ငံသားအျဖစ္ အသိအမွတ္ ျပဳသင့္သည္ဟုု ေျပာဆိုုခဲ့သည္။ ထိုု ့နည္းတုူစြာ ပက္စီကိုုလာျဖင့္ နာမည္ရလာသူ ေဒါက္တာဆိုုသူမွလည္း ရိုုဟင္ဂ်ာဘင္ဂလီမ်ားကိုု လက္မခံေသာ မ်ိဳးခ်စ္ျမန္မာမ်ား ကိုု စက္ဆုုပ္ဖြယ္ေကာင္းေသာ အစြန္းေရာက္ဖက္ဆစ္ဝါဒီမ်ားဟုု အမည္တပ္ သမုုတ္ခဲ့သည္။ ျမန္မာျပည္သား စစ္စစ္မ်ား ျဖစ္ပါလ်က္ႏွင့္ ထိုုသူတိုု ့၏ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ကား ဆန္းၾကယ္လွေခ်တကား။ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဟူသည္ အမိေျမႏွင့္ ကာလတာရွည္ ခြဲခြာလွ်င္ မႈိတက္တတ္ပါသလား။
.
အႏွီ ရိုုဟင္ဂ်ာဘင္ဂလီျပႆနာသည္ ယေန ့ထက္တိုုင္ တင္းမာေနဆဲ၊ မတင္မက် ျဖစ္ေနဆဲျဖစ္သည္။
.
ရိုုဟင္ဂ်ာ ဘင္ဂလီမ်ားႏွင့္ ျမန္မာႏိုုင္ငံ။
.
"မိေအး ႏွစ္ခါနာသည္" ဟူေသာ စကားသည္ ကြ်န္မတိုု ့ ျမန္မာတိုုင္းႏွင့္ အကြ်မ္းတဝင္ ရွိၿပီးသား ျဖစ္ေခ်သည္။ ရိုုဟင္ဂ်ာ ဘင္ဂလီမ်ားႏွင့္ စပ္လွ်င္းပါက ကြ်န္မတိုု ့၏ မိေအး (ျမန္မာျပည္)သည္ ႏွစ္ခါမက အခါခါ နာရေလသည္။
.
အဂၤလိပ္တိုု ့ ျမန္မာႏိုုင္ငံအား ကြ်န္ျပဳစဥ္ကာလတြင္ ျမန္မာႏိုုင္ငံသည္ အိႏိၵိယျပည္ လက္ေအာက္ရွိ ျပည္နယ္ေလးတစ္ခုု သဖြယ္ အုုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့သည္။ သိုု ့ပါ၍ ထိုုကာလတေလွ်ာက္လံုုးတြင္ ဘင္ဂလီမ်ားသည္ ျမန္မာျပည္သိုု ့ တံခါးမရွိ ဓါးမရွိ ဝင္ထြက္ခဲ့ၾကသည္။ ၁၉၄၂ ခုုႏွစ္ ဂ်ပန္တိုု ့ ထိုုးစစ္မစတင္မီတြင္ အဂၤလိပ္တိုု ့သည္ ၄င္းတိုု ့၏ စစ္အင္အား ျဖည့္တင္း ရန္အတြက္ ဘင္ဂလီမ်ားကိုု ျမန္မာျပည္၊ ရခိုုင္ေဒသတြင္းသိုု ့ေခၚေဆာင္လာသည္။ ထိုသို ့ေခၚေဆာင္လာရာတြင္ အဂၤလိပ္တိုု ့မွ ဘင္ဂလီမ်ားအား သူရိုု ့၏ အကူအညီအတြက္ ရခိုုင္ျပည္ ေျမာက္ပိုုင္းတြင္ မူစလင္ႏိုုင္ငံ တည္ေထာင္ ေပးပါမည္ဟူ၍ ကတိကဝတ္ျပဳခဲ့သည္။
.
၁၉၄၈ ခုုႏွစ္၊ ျမန္မာႏိုုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးရျပီးေသာကာလမ်ားတြင္ အစိုုးရႏွင့္ ဘင္ဂလီမ်ားအၾကား ဆက္ဆံေရး တင္းမာလာခဲ့သည္။ လြတ္လပ္ေရးရလွ်င္ရၿပီးခ်င္းပင္ မူစလင္တစ္စုုမွ ရခိုုင္ျပည္နယ္၊ ဘူးသီးေတာင္ႏွင့္ ေမာင္းေတာေဒသမ်ားကိုု ခြဲထြက္၍ အေရွ ့ပါကစၥတန္ႏွင့္ သြားေရာက္ ပူးေပါင္းလိုုပါေၾကာင္း အဆိုုျပဳခဲ့သည္။ ယင္းအဆိုုကိုု လႊတ္ေတာ္မွ ပယ္ခ်ခဲ့သည္။ ထိုု ့ေနာက္ပိုုင္းတြင္ ျမန္မာအစိုုးရသည္ ဘင္ဂလီတိုု ့အား တရားမဝင္ ေနထိုုင္သူမ်ားအျဖစ္ သတ္မွတ္ခဲ့သည္။ လူဝင္မႈ ႀကီးၾကပ္ေရးမွလည္း ရခိုုင္ျပည္နယ္ ဘူးသီးေတာင္၊ ေမာင္းေတာႏွင့္ စစ္ေတြနယ္ေျမမ်ားတြင္ ဘင္ဂလီမ်ားအေပၚ တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ ကိုုင္တြယ္ခဲ့သည္။ ဤသိုု ့ အေနမသာေလေသာအခါ ဘင္ဂလီ မ်ားသည္ ဇာတိေျမ ဘဂၤလား (ထိုုစဥ္က ပါကစၥတန္) သိုု ့ ျပန္လည္ခိုုဝင္ေလေတာ့သည္။
.
၁၉၅၀ ေနာက္ပိုုင္းတြင္ ရခိုုင္ျပည္နယ္ ဘူးသီးေတာင္၊ ေမာင္းေတာ၊ ရေသ့ေတာင္နယ္ေျမမ်ားတြင္ ဘင္ဂလီမ်ား ေၾကာင့္ မျငိမ္မသက္ ျဖစ္ခဲ့ရသည္။ ဘင္ဂလီမ်ားသည္ ေမွာင္ခိုုကုုန္ကူးျခင္း၊ တရားမၽဝင္ လက္နက္ေရာင္းဝယ္ျခင္း၊ လူကုုန္ကူး ျခင္း အစရွိေသာ ဥပေဒႏွင့္ မလြတ္ကင္းေသာ လုုပ္ရပ္မ်ားကိုု ျမန္မာ-အိႏိၵယ-ပါကစၥတန္ (ယခုု ဘဂၤလားေဒ့ရွ္) နယ္စပ္တေလွ်ာက္တြင္ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ထိုုမွ်မက သူရိုု႕သည္ ဘာသာျခားမ်ား၏ အုုပ္ခ်ဳပ္မႈကိုု မခံလိုုျခင္း၊ ဘူးသီးေတာင္၊ ေမာင္းေတာနယ္ေျမမ်ားတြင္ သီးသန္ ့မူစလင္ႏိုုင္ငံတည္ေထာင္လိုုျခင္း အစရွိေသာ အေၾကာင္းျပ ခ်က္မ်ားျဖင့္ မူဂ်ာဟစ္ လက္နက္ကိုုင္ ေတာ္လွန္ေရးကိုု စတင္ခဲ့သည္။ ေတာ္လွန္ေရးကာလအတြင္း အႏွီဘင္ဂလီတိုု ့သည္ မူစလင္မဟုုတ္ေသာ ရခိုုင္ျပည္သူမ်ားကိုု ဘူးသီးေတာင္၊ ေမာင္းေတာႏွင့္ ရေသ့ေတာင္ ေဒသမ်ားမွ ႏွင္ထုုတ္ခဲ့သည္။ ၁၉၅၄ ခုုႏွစ္တြင္ အႏွီ မူဂ်ာဟစ္သူပုုန္မ်ားကိုု ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္မွ ေခ်မႈန္းခဲ့သည္။
.
၁၉၆၂ ခုုႏွစ္ ျမန္မာ့ဆိုုရွယ္လစ္ လမ္းစဥ္ပါတီ အာဏာရလာျပီးေနာက္ပိုုင္းတြင္ အစိုုးရသစ္သည္ နဂါးမင္း စစ္ဆင္ေရးျဖင့္ ဘင္ဂလီမ်ားအပါအဝင္ နိုုင္ငံတြင္း တရားမဝင္ ေနထိုုင္သူမ်ားကိုု ေခ်မႈန္းခဲ့သည္။ ၁၉၇၇ခုုႏွစ္၊ နဂါးမင္းစစ္ဆင္ေရးေၾကာင့္ ဘင္ဂလီ ၂၀၀,၀၀၀ ေက်ာ္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္သိုု ့ ခိုုလႈံခဲ့သည္။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုုင္ငံမွလည္း ဘာသာတူ၊ လူမ်ိဳးတူေသာ သူရိုု႕ကိုု ကုုလသမဂၢ၏ အကူအညီျဖင့္ လက္ခံထားခဲ့ေသာ္ျငား ေနာက္ပိုုင္းတြင္ ယင္းႏိုုင္ငံ၏ အဆမတန္ ေဖာင္းပြလာေသာ လူဦးေရ ျပႆနာအျပင္ ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ားသည္ ဝန္ထုုပ္ဝန္ပိုုးသဖြယ္ ျဖစ္ေနျခင္းေၾကာင့္ ျမန္မာအစိုုးရႏွင့္ ညိွႏႈိင္းကာ ဘင္ဂလီမ်ားကိုု ရခိုုင္ျပည္နယ္သိုု ့ ျပန္လည္ေစလႊတ္ခဲ့သည္။
.
၁၉၉၁-၁၉၉၂ စစ္အစိုုးရလက္ထက္တြင္ လူဦးေရ ၂၅၀,၀၀၀ ခန္ ့ရွိေသာ ဘင္ဂလီမ်ားသည္ ျမန္မာႏိုုင္ငံသားမ်ားအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳ မခံရျခင္းဟူေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္သိုု ့ ထပ္မံခိုုလႈံၾကျပန္သည္။ ဤတႀကိမ္တြင္မူ ရာသီဥတုု ေဖာက္ျပန္မႈ၊ လယ္ယာေျမမ်ားအား ကပ္ေဘးတြင္ ဆံုုးရံႈးမႈ၊ လူဦးေရအဆမတန္ တိုုးပြားမႈ အစရွိေသာ ျပႆနာမ်ားႏွင့္ ရင္ဆိုုင္ေနရေသာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္သည္ အႏွီ ရိုုဟင္ဂ်ာဘဂၤလီမ်ားကိုု လက္မခံလိုုေတာ့ေခ်။ သိုု ့ပါ၍ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္အစိုုးရမွ ျမန္မာအစိုုးရႏွင့္ ညွိႏႈိင္းကာ သူရိုု႕ကိုု ျမန္မာႏိုုင္ငံသိုု ့ ျပန္လည္ေစလႊတ္ခဲ့ျပန္ေလသည္။ ၁၉၉၄-၁၉၉၇အတြင္း ဘင္ဂလီ ၂၃၀,၀၀၀ ခန္ ့ ႏွစ္ႏိုုင္ငံ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈအျပင္ UNHCR ၏အကူအညီျဖင့္ ျမန္မာႏိုုင္ငံသိုု ့ ဝင္ေရာက္ခဲ့သည္။
.
ေညာင္ျမစ္တူးတုုန္း ပုုတ္သင္ဥေပၚ။
.
၂၀၀၈ မတိုုင္မီအထိ UNHCR သည္ ခိုုလႈံသူမ်ားကိုု Refugee Card ေခၚ UN Card မ်ား ထုုတ္ေပးျခင္း မရွိေသးပါ။ သိုု ့ပါ၍ အႏွီ ဘင္ဂလီမ်ားအား UNHCR သည္ ခိုုလႈံသူျဖစ္ေၾကာင္း စာရြက္တရြက္ကိုုသာ မိသားစုုအလိုုက္ ထုုတ္ေပးခဲ့ပါသည္။ ဤသိုု ့ျဖင့္ သူရိုု႕အား ျမန္မာႏိုုင္ငံႏွင့္ အျခားႏိုုင္ငံမ်ားတြင္ ျပန္လည္ေနရာခ်ထားမည္ဟုု စီစဥ္ၾကေသာ အခါတြင္ကား ထိုုထိုုရိုုဟင္ဂ်ာ ဘင္ဂလီမ်ားသည္ သူရိုု႕၏ ခိုုလႈံသူအေထာက္အထား မိသားစုုစာရင္းတြင္ အခေၾကးေငြယူ၍ Cox's Bazaar ေဒသခံမ်ား၏ အမည္မ်ား ျဖည့္စြက္ျခင္း၊ အဆိုုပါ စာရြက္ကိုု ေရာင္းစားျခင္း စေသာ အနည္းနည္း အဖံုုဖံုုျဖင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုုင္ငံကိုု စြန္ ့ခြာလိုုသူ Cox's Bazaar သားမ်ားကိုု တပါတည္း အပါေခၚခဲ့ေလသည္။ ဤသိုု ့ဆိုုလွ်င္ ျမန္မာႏိုုင္ငံတြင္လည္း ၄င္းနည္းလမ္းမ်ားျဖင့္ ဝင္ေရာက္လာေသာ Cox's Bazaar ဇာတိဖြားမ်ား မည္ေရြ႕မည္မွ် ရွိေနေပမည္နည္း။
.
ကြ်န္မတိုု ့ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားသည္ ၾကင္နာသနားတတ္ၾကသည္။ ေမတၱာတရား လက္ကိုုင္ထားၾကသည္။ ဤသိုု ့ဆိုုလွ်င္ အႏွီ ဘင္ဂလီမ်ားကိုု အဘယ္ေၾကာင့္ ခါးခါးသီးသီး လက္မခံေလသနည္း။ ဥပမာရိုုင္းရိုုင္းတစ္ခုု ေပးခ်င္ပါသည္။ ဆိုုၾကပါစိုု ့။ ရပ္ကြက္ထဲရွိ အိမ္ေထာင္မရွိေသာ အပ်ိဳေလး တစ္ေယာက္ လင္ေကာင္မေပၚ ကိုုယ္ဝန္ရွိလာေသာအခါ ၾကားရသူ ေယာက်ၤားပ်ိဳမ်ား စုုတ္တသပ္သပ္ျဖင့္ ကရုုဏာသက္ၾကကုုန္၏။ ထိုုသိုု ့ေသာ ေယာက်ၤားပ်ိဳမ်ားအား "သနားရင္ နင္တိုု ့ အေဖနာမည္ ခံမလား" ဟုု ေမးၾကည့္ပါက အႏွီေယာက်ၤားမ်ား သေဘာတူမည္ေလာ။ မုုခ် လက္ခံမည္ မဟုုတ္ပါ။ အဘယ္ေၾကာင့္ နည္း။ ရွင္းပါသည္။ "ကိုုယ့္ေသြးမဟုုတ္ေသာေၾကာင့္"။
.
ရာသီဥတုု မွ်တေကာင္းမြန္ေသာ ဖြံ႕ ၿဖိဳးမႈလမ္းေၾကာင္းေပၚသိုု ့ ေရာက္ရွိေနျပီျဖစ္ေသာ ျမန္မာႏိုုင္ငံသိုု ့ လူဦးေရအဆမတန္ ေဖာင္းပြေနေသာ၊ ကပ္ေဘးအလီလီ ႀကံဳေတြ႕ရေသာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္မွ ရာေထာင္ခ်ီ စြာေသာ ဘင္ဂလီမ်ားက ဝင္ေရာက္လိုုၾကသည္။ တရားဝင္ေသာ၊ တရားမဝင္ေသာ နည္းလမ္းမ်ားျဖင့္ ေခတ္အဆက္ဆက္ ျမန္မာ့ေျမေပၚတြင္ ေျခကုုပ္ယူႏွင့္ျပီးေသာ ဘင္ဂလီအခ်ိဳ ့သည္လည္း ယခုုဆိုုလွ်င္ ျပည္သူ ့လႊတ္ေတာ္သိုု ့ပင္ ဝင္ေကာင္းဝင္ေနေပမည္။ ေျမၿမိဳ၍ မ်ိဳးမသုုဥ္းပါ။ လူၿမိဳလွ်င္ကား မ်ိဳးသုုဥ္း ႏိုုင္ပါသည္။ ကြ်န္မတိုု ့ခ်စ္ေသာ ျမန္မာျပည္အား လွည္းက်ိဳးမထမ္းရေလေအာင္ ျပတ္ျပတ္သားသား ညီညီ ညြတ္ညြတ္ ဝိုုင္းဝန္းကာကြယ္ၾကပါစိုု ့။
.
မွီညႊန္းကိုုးကား
-http://www.eurasiareview.com/31122011-burma-rohingya-refugees-and-thailand%E2%80%99s-%E2%80%98push-back%E2%80%99-analysis/
-http://thesail.wordpress.com/2011/12/14/protests-continue-against-the-existences-of-rohingya/
-http://www.nyidanmark.dk/NR/rdonlyres/B08D8B44-5322-4C2F-9604-44F6C340167A/0/FactfindingrapportRohingya180411.pdf
-http://www.refugeecouncil.org.au/members/brca.html/
-http://globalvoicesonline.org/2011/10/29/myanmar-netizens-to-bbc-apologize-now/
-http://www.irrawaddy.org/article.php?art_id=20647
-http://burmadigest.info/2011/05/02/burma-related-news-may-02-2011/
-http://www.unhcr.org/refworld/country,,HRW,,MMR,,3ae6a8743,0.html

Top of Form

Share

•  
•  
• 21 shares21 shares
•  

Bottom of Form

တိုင္းျပည္ေအးခ်မ္းသာယာေရးကို လိုလားေသာ တတိယျပည္သူ႔အင္အားစုမွ ျမန္မာျပည္သူမ်ားထံသို႔ ေပးစာ (ေပးစာ နံပါတ္-၈)

ျပည္သူ႔ထံသို႔ေပးပို႔ေသာ သ၀ဏ္လႊာ

ေၾကာ္ျငာခ်က္အမွတ္(၁/၂၀၁၂)

ျပည္သူလူထုအေပါင္းတို႔ခင္ဗ်ား-

ယေန႔ ဒီမိုကေရစီအသြင္ ကူးေျပာင္းေရးႏွင့္ အတိုက္အခံအင္အားစုတို႔၏ စိန္ေခၚမႈမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္ တို႔ မွ ေအာက္ပါအတိုင္း ႐ႈျမင္ပါသည္။

ဒီမိုကေရစီအသြင္ကူးေျပာင္းေရး တပ္မေတာ္အစိုးရမွသည္ ဒီမိုကေရစီကူးေျပာင္းေရးသို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊမွ အေျခခံဥေပေဒေပၚေပါက္ေရး အမ်ဳိးသားညီလာခံတစ္ရပ္ ေခၚယူက်င္းပကာ လမ္းျပေျမပံု(၇)ရပ္ အေကာင္အထည္ေဖာ္၍ (၂၀၁၀)ေရြးေကာက္ပဲြေခၚယူက်င္းပၿပီးသည့္ေနာက္ ဒီမိုကေရစီအေရး၊ လူ႕အခြင့္ အေရး မ်ားကို အရွိန္အဟုန္ျမွင့္ကာ ႏွစ္ေပါင္း(၆၀)ေက်ာ္ သမိုင္းတစ္ေခတ္ကို ကူးေျပာင္းေစခဲ့ပါသည္။ သို႔ေသာ္ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးမူအရ အတိုက္အခံအင္အားစုအျဖစ္ NLD ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔သည္ (၂၀၁၂)ခုႏွစ္ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပဲြတြင္ ပါတီထူေထာင္ခြင့္ေလွ်ာက္ ထား၍ လစ္လပ္ေသာ (၄၈)ေနရာတြင္ ပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ရန္ ပါတီစည္း႐ံုးေရးမ်ား၊ မဲဆြယ္ေရးမ်ားတို႔ကို လမ္းေပၚထြက္ ႏိုင္ငံေရးအသြင္သ႑ာန္ျဖင့္ စိန္ေခၚပဲြ စတင္ေနေၾကာင္း ေတြ႕ရိွရပါသည္။ အသြင္ကူးေျပာင္း ေရးသည္ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္၌ ဥပေဒျပဳေရး၊ တရား စီရင္ေရး၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမ႑ိဳင္ (၃)ရပ္အေပၚ NLD ၏ လႊတ္ေတာ္အတြင္း၀င္ေရာက္ေရးတြင္ စိန္ေခၚမႈ မ်ားျဖစ္ေပၚလာႏိုင္မည္ဟု သံုးသပ္ရပါသည္။

၁။ ရင္ၾကားေစ့ေရးလမ္းစဥ္

NLD ပါတီ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ သမၼတႀကီးတို႔ေတြ႕ဆံုျခင္းသည္ ျပည္သူမ်ား၏ရင္တြင္း၌ မျဖစ္ႏိုင္ေသာ အသြင္တစ္ခုအား ျဖစ္ေပၚလာခဲ့သျဖင့္ အထူး အံ့ၾသတုန္လႈပ္ခဲ့ၾကပါ သည္။ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြး ေရး အသြင္တစ္ရပ္အား ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရလက္ထက္ NLD ၏ ေတာင္းဆိုခ်က္မ်ားအား ျဖည့္ဆည္းေပးခဲ့ သည့္ အတြက္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ေပးခဲ့သည္။ ႏိုင္ငံတကာမွ ပိတ္ဆို႔မႈ မ်ား ျပန္လည္ ႐ုပ္သိမ္းသြားေစရန္ သမၼတႀကီးႏွင့္ လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္မွ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ လည္း ႏိုင္ငံႀကီး တစ္ခ်ဳိ႕မွ ေစာင့္ၾကည့္ေနဆဲကာလျဖစ္သျဖင့္ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရသစ္ႏွင့္ NLD ပါတီ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ အားၿပိဳင္မႈကို ပါတီစည္း႐ံုးေရးခရီးစဥ္၌ စတင္အားၿပိဳင္မႈ ေပၚေပါက္လာခဲ့သည့္ အတြက္ ရင္ၾကားေစ့ေရး အေျဖ လမ္းေၾကာင္းေစာင့္ၾကည့္ရေပမည္။ ျပည္သူလူထုအေပါင္းတို႔ ခင္ဗ်ား-

၂။ NLD ပါတီ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပဲြ၀င္ေရး

(၂၀၁၂)ခုႏွစ္တြင္ NLD ပါတီအေနျဖင့္ တရား၀င္ ႏိုင္ငံေရးပါတီအျဖစ္ မွတ္ပံုတင္၍ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ ပဲြ တြင္ ပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ခြင့္ ရျခင္းသည္ ျပည္သူတို႔အတြက္ အထူးအံ့ၾသရပါသည္။NLDပါတီ၏ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ ပဲြ မ တိုင္ မီ စိန္ေခၚမႈ အရ (၂၀၁၀)ေရြးေကာက္ပဲြအား ဘိြဳင္းေကာက္လုပ္၍ NO ဟု ေၾကြးေၾကာ္ ခဲ့ပါသည္။ (၂၀၀၈) အေျခခံဥပေဒအား ကန္႔ကြက္ျခင္း၊ မဲမေပးေရး၊ မဲ႐ံုသို႔မသြားေရး စည္း႐ံုး လံႈ႕ေဆာ္ခဲ့ပါသည္။ NLD ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္မ်ား CRPP မွလည္း လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားျပဳ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားမွာ လည္း ေရြးေကာက္ပဲြ အား ဆန္႔က်င္ခဲ့ၾကပါသည္။

၃။ လႊတ္ေတာ္ျပင္ပႏွင့္ လႊတ္ေတာ္တြင္းအေျခအေန

NLD ပါတီမွ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပဲြတြင္ လစ္လပ္ေနရာ (၄၈)ေနရာအားလံုး ပါ၀င္ ယွဥ္ၿပိဳင္မည္ ဟု ေၾကြးေၾကာ္ခဲ့ၿပီးေနာက္ NLD ဗဟိုအဖဲြ႕မွ ကိုယ္စားလွယ္ အမည္စာရင္း အျပည့္အ၀ မတင္ ထားခဲ့ပါ။ ၎ အျပည့္အ၀ မတင္ ထားခဲ့ျခင္းသည္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား

ျပန္လည္ လႊတ္ေျမာက္ လာမည့္ေန႔ အား ေစာင့္ဆိုင္း ၍ ခ်န္လွပ္ ထားျခင္းျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား မ်ားအား ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႀကီးမွ လြတ္ၿငိမ္း ခ်မ္းသာ ခြင့္ျပဳၿပီးေနာက္ ထပ္မံ တိုးခ်ဲ႕၍အသက္(၄၈)ေအာက္လူငယ္မ်ား၊ ပညာရွင္မ်ား အစားထိုးေရြး ခ်ယ္ ေၾကျငာ ခဲ့ျပန္ပါသည္။ (၈၈)မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသား မင္းကိုႏိုင္ႏွင့္အဖဲြ႕တို႔သည္ ၎ေရြးေကာက္ပဲြအား မလိုလားၾက ပါ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ၾသဇာေၾကာင့္ မေျပာသာလက္ခံခဲ့ၾကေသာ္လည္း ပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ ျခင္းမရိွၾကပါ။ သို႔ေသာ္ လႊတ္ေတာ္ျပင္ပ ႏိုင္ငံေရးဗ်ဴဟာအရ အတိုက္အခံအင္အားစုတစ္ရပ္အျဖစ္ ရပ္တည္၍ လႊတ္ေတာ္ အတြင္း ၀င္ေရာက္သြားေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္တကြ NLD လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၏ လႊတ္ေတာ္ သပိတ္ (ပါလီမန္သပိတ္) ဆင္ႏဲြရန္ ျပင္ဆင္ကူးေျပာင္း ရပ္တည္ျခင္းဟု သံုးသပ္ရပါသည္။

၄။ ပါတီစည္း႐ံုးေရး(သို႔) မဲဆြယ္စည္း႐ံုးေရးခရီးစဥ္

(၂၀၁၂) ေရြးေကာက္ပဲြအႀကိဳကာလတြင္လည္း (နသ) မွတ္ပံုတင္ခြင့္အရ ဒီလိႈင္းဂ်ာနယ္အား တည္ေထာင္၍ NLD ၏သေဘာထားမ်ား၊ ယခင္ အစိုးရအား ေ၀ဖန္ေသာ အေရးအသားမ်ား၊ (၂၀၀၈) ဖဲြ႕စည္းပံုကို ေ၀ဖန္ေရးသားေသာ အဆိုးအျမင္၀ါဒအျဖစ္ တည္ဆဲဥပေဒကို ေ၀ဖန္မႈမ်ားျပဳၾကျပန္သည္။ ၎ေနာက္ ဒီလိႈင္းဂ်ာနယ္ကို အရွိန္ျမွင့္တင္ကာ (၁)လ (၂)ႀကိမ္မွ (၁)လ (၄)ႀကိမ္ထုတ္ေ၀၍ ေဒၚစုၾကည္ ခရီးစဥ္ဟုေဖာ္ျပၿပီး မဲဆြယ္စည္း႐ံုးျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ေနသည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။ သို႔ေသာ္ ေဒၚစုကိုယ္တိုင္ မဲဆြယ္ စည္း႐ံုးျခင္းမဟုတ္ေၾကာင္း၊ ပါတီစည္း႐ံုးေရးခရီးစဥ္ျဖစ္ေၾကာင္း ဖြင့္ဟေျပာဆိုခဲ့ျပန္သည္။ ဒီလိႈင္း ဂ်ာနယ္သည္ ျပည္သူ႕ထံသို႔အျမန္ေရာက္ရန္ အ႐ႈံးခံ၍ျဖန္႔ေ၀ေနျခင္း၊ (နသ)မပါေသာ ေဒၚစု ခရီးစဥ္ ဓာတ္ပံု စာသား မ်ား ၀ါဒျဖန္႔၊ ျဖန္႔ခ်ိေ၀ငွ၊ နံရံကပ္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ေနျခင္းသည္လည္း တရားဥပေဒစိုးမိုးေရး အား ခ်ဳိးေဖာက္သည္ဟု ယူဆပါသည္။ ၎ဂ်ာနယ္မ်ားတြင္ ေဒၚစုအား အေနာက္ႏိုင္ငံႀကီးမ်ားမွ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ဆုမ်ား၊ ခရီးသြားဟန္လဲြလက္ေရာက္ ခ်ီးျမွင့္ခဲ့သည္ကိုလည္း ေဖာ္ျပျခင္း၊ ပထမဦးဆံုး အႀကိမ္ လက္ေရာက္ ဆုေပးခဲ့ေသာ ျပင္သစ္ႏိုင္ငံသမၼတ ဆာကိုဇီ၏ အျမင့္ဆံုးဂုဏ္ထူးေဆာင္ဆုကိုလည္း ထည့္သြင္း၀ါဒျဖန္႔ျခင္း၊ ပါကစၥတန္ သမၼတ အာဆစ္အလီဇာဒါရီမွ ရွာဟစ္ဘနာဇီယာဘူတို ဆုကို လက္၀ယ္အေရာက္ ခ်ီးေျမာက္ျခင္းမ်ား ကိုလည္း ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ျပည္သူတို႔၏ စိတ္ဓာတ္၊ ေဒၚစုအား ယံုၾကည္မႈျပည့္၀လာေစရန္ ၀ါဒျဖန္႔ျခင္းဟု ယူဆရပါသည္။ အေကာင္းျမင္ရ ေကာင္းေသာ္ျငားလည္း ျမန္မာႏို္င္ငံသည္ ကိုလိုနီစနစ္သ႑ာန္ ေခတ္သစ္ နီယိုကိုလိုနီစနစ္ဟန္ျဖင့္ ခရီးသြားေနသည္ဟု သံုးသပ္ မိပါသျဖင့္ ၀ါဒျဖန္႔ျခင္းသည္ လူနဲ႔ မူ မခဲြျခားဘဲ လူအား ဦးတည္ အေထာက္အကူျပဳေနသျဖင့္ ပေဒသရာဇ္ စနစ္မွလႊမ္းမိုးေရး ေခတ္သစ္ နီယိုကိုလိုနီ၀ါဒ ျပန္စေန ၿပီ ဟု သံုးသပ္၍ အေကာင္းျမင္ျခင္းမွ အဆိုးျမင္ အသြင္တစ္ရပ္ မကူးေျပာင္းၾကေစရန္ လိုအပ္ပါသည္။

၅။ လမ္းေပၚႏိုင္ငံေရးႏွင့္ NLD ပါတီလမ္းစဥ္

(၂၀၁၂)ခုႏွစ္ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပဲြမွ အႏိုင္ရရိွလာေသာ အမ်ားစု NLD ပါတီႏွင့္ အျခားပါတီ မ်ားသည္ လႊတ္ေတာ္တြင္ အားသြန္မႈအေျခအေန ေရာက္ရိွႏိုင္ပါသည္။ ေဒၚစုပါတီႏွင့္ ေဒၚစုမွ အႏိုင္ရခဲ့ ေသာ္ လႊတ္ေတာ္ အတြင္း တြင္ လြန္ဆဲြပဲြမ်ား၊ စိန္ေခၚပဲြမ်ား မျဖစ္မေနေရာက္ရိွလာေတာ့မည္။ ယခုလည္းပဲ လႊတ္ေတာ္ျပင္ပႏွင့္ လႊတ္ေတာ္အတြင္း (၂)ရပ္ ေပၚေပါက္လာႏိုင္ပါသည္။ လႊတ္ေတာ္ျပင္ပ ဆိုသည္မွာ (၈၈)မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသား မ်ား၊ သံဃာအဖဲြ႕မ်ား၊ အတိုက္အခံႏိုင္ငံေရးအဖဲြ႕မ်ားသည္ လႊတ္ေတာ္အတြင္း NLD ပါတီ၏ အတိုက္ အခံျပဳမႈကို ျပင္ပလူထုအား အားျပဳလွ်က္ အတိုက္အခံ အင္အားစုႀကီး တစ္ရပ္ ေပၚလာေစ ရန္ ျပင္ပကြန္ယက္ မ်ားျဖင့္ ခ်ိတ္ဆက္ျပဳ၍ အတိုက္အခံျပဳၾကမည္ဟု ယံုၾကည္ပါသည္။ ၎ ယံုၾကည္မႈေၾကာင့္ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး အား ထိပါးလာႏိုင္ပါသည္။ ဦး၀င္းတင္မွ လမ္းေပၚႏိုင္ငံေရးဟု ဆိုထားသျဖင့္ လူထုလႈပ္ရွားမႈကို လက္ဦးမႈရယူ၍ လႊတ္ေတာ္ျပင္ပ သပိတ္အား လူထုအားျဖင့္ ျပသၾက ေတာ့မည္မွာ မလဲြပါဟု ယံုၾကည္မိပါသည္။

၆။ NLD ပါတီႏွင့္ အေမရိကန္ဦးေဆာင္ေသာ အေနာက္အုပ္စု ႏိုင္ငံေရးဗ်ဴဟာ

ယေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ႏိုင္ငံေရးပြင့္လင္းလာသည့္ႏွင့္အညီ အေမရိကန္ဦးေဆာင္ေသာ အေနာက္ အုပ္စု ႀကီး(၅)ႀကီးစာရင္း၀င္ ႏိုင္ငံမ်ားသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ အတြင္းသို႔ ေျချခင္း လိမ္၀င္ေရာက္ လာကာ ၎တို႔၏ နီယို ကိုလိုနီ လက္သစ္၀ါဒအျဖစ္ ေဒၚစုၾကည္ႏွင့္ NLD ပါတီအား ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံေပး၍ ရန္ကုန္-ပုသိမ္ ခရီးစဥ္၊ေညာင္ဦး-ပခုကၠဴ ခရီးစဥ္မ်ားတြင္လည္း ေလယာဥ္ခရီးစဥ္ကို ၿဗိတိသွ်သံ႐ံုးမွ အဲယား ပုဂံ ေလေၾကာင္းလိုင္း စင္းလံုးငွားၿပီး ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ျခင္း၊ ခရီးစဥ္တိုင္းတြင္ ေမာ္ေတာ္ကားမ်ားျဖင့္ သယ္ေဆာင္ေပးျခင္း၊ ၎ကုန္က်ေငြမ်ားအား အေမရိကန္သံ႐ံုး၊ ၿဗိတိသွ်သံ႐ံုးမွ ကိုယ္ထိ လက္ေရာက္စီစဥ္ေဆာင္ ရြက္ေပးျခင္း၊ အကူအညီ မ်ားေပး၍ ေျဗာင္က်က် ပါ၀င္စြက္ဖက္ လာမႈမ်ား သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ အတြက္ အလြန္အႏၱရာယ္ ႀကီး မားေၾကာင္း သတိထားရေတာ့မွာ ျဖစ္ပါသည္။ သက္ေသ အျဖစ္ ဖိလစ္ပိုင္၊ ထိုင္၀မ္၊ ေတာင္ကိုရီးယားလို ဒီမိုကေရစီ ဖံြ႕ၿဖိဳးဆဲႏိုင္ငံေတြ မွာ ျပည္သူေတြ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမာက္ခဲ့တဲ့ အရပ္သား သမၼတေတြ ၀န္ႀကီးေတြ ကိုယ္တိုင္ ေထာင္နန္းစံ ခံစားေန ရၿပီး ဒီမိုကေရစီ အေဟာသိကံစနစ္ျဖင့္ စစ္ေရး၊ စီးပြားေရးလႊမ္းမိုး ခ်ဳပ္ကိုင္ လာ တာေတြ႕ရ မွာျဖစ္ပါ တယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျဖစ္ေပၚ တိုးတက္ လာတဲ့ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရရဲ႕ လိုက္ေလ်ာေပး မႈ၊ ႏိုင္ ငံေရး ပြင့္လင္းျမင္သာလာမႈ အေပၚေတြကို အခြင့္ေကာင္းယူၿပီး ေဒၚစုၾကည္ NLD ပါတီႏွင့္ အေမရိကန္ အေနာက္ အုပ္စုေတြက အဆစ္ေတာင္း႐ံုမက အေလးပါခိုးတဲ့အထိ ရရိွတဲ့အခြင့္အေရးကို ဥေပဒျပင္ပမွ လုပ္ေဆာင္လာတာ ကိုလည္း ေတြ႕ရပါတယ္။

၇။ ျပည္တြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ ဒီမိုကေရစီအေရး

ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး ကနဦး စခဲ့သည္မွာ NLD ပါတီမွ ဦး၀င္းတင္ဟု ဆိုရပါမည္။ အေၾကာင္းမွမူ ဦး၀င္းတင္မွ (၂၁)ရာစု ပင္လံုညီလာခံ ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ဟု ေၾကြးေၾကာ္လာေသာ ပင္လံုညီလာခံမွ (ဖက္ဒရယ္မူ) ခဲြထြက္ေရးမူ စတင္ ခဲ့သျဖင့္ ျပည္တြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ျပည္ေထာင္စုအစိုးရသစ္မွ အေတာ္ေလး ႀကိဳးစားရမည္ ဟုဆိုရပါမည္။ ေဒၚစုၾကည္ ျပည္တြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အတြက္ မည္ကဲ့သို႔ အားစိုက္ ပါသနည္းဟုေမးလွ်င္ ယေန႔ ျပည္တြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို မည္သို႔ပံုေဖာ္ရမည့္အစား မတည္ၿငိမ္ေသာ ေနရာ ေဒသမ်ားသို႔ ေထာက္ပံ့ကူညီ အားေပးျခင္းျဖင့္ မဲဆြယ္ျခင္း၊ ၀ါဒျဖန္႔ျခင္း၊ ေသြးထုိးျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ေန သည္ဟု သံုးသပ္ရပါသည္။

သို႔ျဖစ္ပါ၍ ျပည္ေထာင္စုသမၼတ ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးတြင္ NLD ပါတီႏွင့္ အေနာက္အုပ္စုတို႔၏ စစ္ေရး၊ စီးပြားေရး လႊမ္းမိုးခ်ဳပ္ကိုင္လာတဲ့ နီယိုကိုလိုနီ လက္သစ္ ၀ါဒ ၿပည္ပၾသဇာခံ အျဖစ္ ႏိုင္ငံ သူ/ႏိုင္ငံသား မ်ား၊ ျပည္သူ အမ်ား မခံစား မက်ေရာက္ရေအာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တတိယျပည္သူ႕အင္အားစုမွ အမ်ဳိးသားေရး အသိျဖင့္ ျပည္သူမ်ားႏွင့္ အတူလက္တဲြ ပူးေပါင္း ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ သြားမည္ဟု ကတိျပဳေၾကာင္း၊ တည္ၿငိမ္ေအး ခ်မ္း မႈ ကို ေရွ႕႐ႈ၍ ေ၀ဖန္ပိုင္းျခားႏိုင္ရန္ အမ်ဳိးသားေရးသတိျဖင့္ တပ္လွန္႔ႏိႈးေဆာ္ လိုက္ရ ပါသည္။

တတိယျပည္သူ႕အင္အားစု

ကမၻာ့သမိုင္းမွာ

တိုင္းျပည္တစ္ျပည္ဟာ အျခားတိုင္းျပည္တစ္ျပည္ကို

စြက္ဖက္သိမ္းပိုက္တယ္ဆိုတာ ေစတနာရိွလို႔ မဟုတ္ဘူး၊

လိုခ်င္လို႔သာ ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ သိမ္းပိုက္ထားျခင္းျဖစ္တယ္၊

ၿပီးေတာ့လည္း ျပန္လက္မလြတ္ခ်င္ေတာ့ဘူး။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း (၂၆-၂-၁၉၄၆)

ေညာင္ေရႊလူထုအစည္းအေ၀းပဲြမိန္႔ခြန္း